Gepubliceerde uitspraken

Verzoek en beroep tegen de weigering van het college om handhavend op te treden tegen alle bouw- en/of aanlegactiviteiten die de derde-partij verricht in het kader van een woningbouwproject zolang er geen omgevingsvergunning voor een Natura 2000-activiteit is verleend. De voorzieningenrechter komt in deze uitspraak tot het oordeel dat het college het handhavingsverzoek heeft mogen afwijzen omdat voor dit project de overgangstermijn uit de 18 december-uitspraak van toepassing is. Dat betekent dat eiseres geen gelijk krijgt en dat het beroep ongegrond is. De voorzieningenrechter wijst het verzoek om een voorlopige voorziening af.

Verlenging termijn tussenuitspraak.

plankostenscan, anterieure overeenkomst, geen misbruik van omstandigheden.

Bij besluit van 4 april 2018 heeft het college van burgemeester en wethouders van Ermelo aan [appellante sub 1] een last onder dwangsom opgelegd wegens verschillende overtredingen binnen haar eendenslachterij aan de [locatie 1] in Ermelo. [appellante sub 1] exploiteert een eendenslachterij op de percelen [locatie 2], [locatie 1] en [locatie 3] in Ermelo. Voor de inrichting gelden een revisievergunning van 8 oktober 2002 en een veranderingsvergunning van 31 juli 2006. In 2016 heeft [appellante sub 1] haar bedrijfsvoering uitgebreid zonder de daarvoor vereiste omgevingsvergunning. [appellant sub 2] woonde tot september 2024 aan de [locatie 4] in Ermelo in de directe nabijheid van de eendenslachterij. Zij heeft het college op 13 februari 2018 verzocht om handhavend op te treden, omdat zij overlast had van de uitbreiding van de eendenslachterij.

Handhavingsverzoek m.b.t. een eendenslachterij. De rechtbank oordeelt dat verweerder zich ten onrechte op het standpunt heeft gesteld dat de omgevingsvergunning voor de activiteit “gebruik in strijd met het bestemmingsplan” ook ziet op het gebruik van twee percelen ten dienste van de eendenslachterij. Omdat voor dit gebruik geen omgevingsvergunning is verleend, bestaat voor deze percelen geen concreet zicht op legalisatie. Het beroep is daarom gegrond. Het bedrijf is sinds 2016 bezig met activiteiten zonder geldige omgevingsvergunning en sinds de terinzagelegging van de ontwerp-omgevingsvergunning is bijna 2,5 jaar verstreken. De rechtbank benadrukt dat verweerder niet verplicht is om af te zien van handhaving als er sprake zou zijn van een concreet zicht op legalisatie. Verweerder mag ook optreden ondanks een concreet zicht op legalisatie om te voorkomen dat bij dit soort langdurige en ingewikkelde kwesties belangen van omwonenden in het gedrang komen. Verweerder dient in het nieuwe besluit op bezwaar daarom een belangenafweging te verrichten en daarin naast de bedrijfsbelangen ook de belangen van eiseres en andere omwonenden te betrekken. Hierbij zal verweerder moeten afwegen of het noodzakelijk is om hangende de vergunningprocedure maatregelen te treffen (in de vorm van een last onder dwangsom) om overlast bij omwonenden te voorkomen.