Gepubliceerde uitspraken

Opgelegde boete wegens schenden inlichtingenplicht terecht. Appellant heeft de inlichtingenverplichting geschonden door zijn huwelijk niet tijdig te melden aan de Svb. De boete is bepaald op basis 50% van het benadelingsbedrag. De Svb heeft vervolgens rekening gehouden met de draagkracht van appellant en de boete verlaagd tot het bedrag dat appellant in twaalf maandelijkse termijnen kan betalen.

Hoger beroep niet-ontvankelijk. Het griffierecht is niet binnen de termijn betaald.

Voorlopige voorziening. Afwijzing aanvraag om urgentieverklaring. Niet economisch of maatschappelijk gebonden aan de woningmarktregio. Verzoek afgewezen.

Deze uitspraak gaat over de bijstandsuitkering van verzoekster. Het college heeft de bijstandsaanvraag van verzoekster in eerste instantie afgewezen. In bezwaar heeft het college een nieuw besluit genomen. Met dit besluit is aan verzoekster met terugwerkende kracht alsnog een bijstandsuitkering toegekend. Verzoekster is het (ook) met dit besluit niet eens, omdat zij vindt dat zij vanaf een eerdere datum al recht had op een bijstandsuitkering. Zij verzoekt daarom om een voorlopige voorziening. De voorzieningenrechter wijst in deze uitspraak het verzoek af, omdat zij vindt dat verzoekster geen spoedeisend belang heeft bij haar verzoek.

Terugvordering van bijstand. Inkomen uit pgb. Geen dringende redenen. Herhaling beroepsgronden. Wat appellante aanvoert, is in de kern een herhaling van wat in beroep is aangevoerd. De Raad is het eens met het oordeel van de rechtbank en met de overwegingen waarop dat oordeel is gebaseerd. De Raad voegt daaraan toe dat inmiddels is gebleken dat appellante geen verzoek tot kwijtschelding heeft ingediend en zij het restant van de terugvordering op 16 april 2025 heeft afgelost.

Toekenning bijzondere bijstand. Woonkostentoeslag. Beleid. Onjuiste vaststelling draagkracht. Opdracht nieuw besluit. Het college heeft de draagkracht van appellant terecht met toepassing van de eerste volzin van art. 6.3 lid 11 van de toepasselijke beleidsregels vastgesteld voor zover het gaat om het loon van het fastfood bedrijf, maar niet voor zover het gaat om het loon van het vervoersbedrijf en de beschrijvingen van derden. In zoverre had het college de draagkracht moeten vaststellen met toepassing van de tweede volzin van dat artikellid.

Deze uitspraak gaat over de terugvordering van een toeslag op grond van de Toeslagenwet (TW) en de oplegging van een boete van € 40,-. Volgens het UWV heeft eiseres de inlichtingenplicht geschonden omdat zij een wijziging in haar leefsituatie niet heeft doorgegeven. De rechtbank is van oordeel dat het UWV terecht de onverschuldigd betaalde toeslag van eiseres heeft teruggevorderd en een boete van € 40,- aan eiseres heeft opgelegd.

In deze uitspraak beoordeelt de rechtbank het beroep van eiseres tegen de bij het bestreden besluit gehandhaafde afwijzing van de laattijdige aanvraag om een uitkering op grond van de Wet arbeidsongeschiktheidsvoorziening jonggehandicapten (Wajong). De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat het UWV die aanvraag terecht heeft afgewezen, omdat de door eiseres overgelegde medische stukken onvoldoende aanknopingspunten bieden voor de vaststelling dat eiseres op haar achttiende verjaardag of binnen vijf jaar daarna duurzaam geen arbeidsvermogen had.

Afwijzing aanvraag individuele inkomenstoeslag. Uitzicht op inkomensverbetering is. Beleid. Het college heeft bij de beoordeling van het hebben van uitzicht op inkomensverbetering terecht betrokken dat bij appellante geen sprake is van ontbrekend arbeidsmarktperspectief of arbeidsbelemmeringen. Met de Beleidsregels heeft het college invulling gegeven aan het begrip ‘uitzicht op inkomensverbetering’. Die invulling houdt in dat als de betrokkene geen inkomsten uit arbeid heeft en er geen vastgestelde belemmeringen zijn om te werken, de betrokkene dan uitzicht op inkomensverbetering heeft. Vaststaat dat dit bij appellante het geval is.

Verlaging van bijstand. Maatregel. Niet nakomen verplichting om algemeen geaccepteerde arbeid te aanvaarden. Vaststaat dat de werkgever een concreet baanaanbod heeft gedaan en dat X dat aanbod niet heeft geaccepteerd. Tussen partijen is in geschil of de door de werkgever aangeboden baan algemeen geaccepteerde arbeid. Niet in geschil is dat de aangeboden arbeid bij de werkgever reguliere arbeid tegen het minimumloon was. Alleen al daarom is sprake van algemeen geaccepteerde arbeid als bedoeld in art. 18 lid 4, onder a, PW. X kan van het weigeren van het baanaanbod bij de werkgever een verwijt worden gemaakt. Het enkele feit dat X vond dat zij voor de aangeboden baan meer loon moest krijgen dan het minimumloon gaf haar geen gerechtvaardigde reden om het baanaanbod te weigeren.