Gepubliceerde uitspraken

Gedeputeerde staten hebben het bezwaarschrift van eiseres tegen een goedkeuringsbesluit over de verwerking van (schuim)brandblussers door [onderneming] niet-ontvankelijk verklaard, omdat het volgens gedeputeerde staten te laat is ingediend. Het goedkeuringsbesluit is van 28 juli 2022, en eiseres heeft pas op 4 juni 2025 bezwaar gemaakt. Volgens eiseres is het goedkeuringsbesluit echter niet op de juiste wijze bekend gemaakt, zodat de bezwaartermijn van zes weken nooit is gaan lopen. Gedeputeerde staten hebben het goedkeuringsbesluit destijds bekend gemaakt door het aan [onderneming] toe te sturen, maar volgens eiseres had het gepubliceerd moeten worden in het Provincieblad. Eiseres kon daarom niet weten dat het goedkeuringsbesluit was genomen. De rechtbank gaat hier niet in mee. De wet schrijft publicatie van een goedkeuringsbesluit niet voor, en ook het rechtszekerheidsbeginsel geeft geen aanleiding voor de conclusie dat het desondanks gepubliceerd had moeten worden. Eiseres had namelijk bezwaar kunnen maken tegen het besluit waarin het goedkeuringsbesluit werd voorgeschreven, en in díe procedure ook de bekendmaking van het goedkeuringsbesluit aan de kaak kunnen stellen. Dat heeft eiseres echter niet gedaan, en dat besluit staat nu in rechte vast. Bovendien blijkt uit de stukken dat het goedkeuringsbesluit op 17 augustus 2022 en op 25 september 2025 aan (de gemachtigde van) eiseres is toegestuurd, zodat zij hier eerder bekend mee had kunnen zijn. Het beroep is ongegrond.

Kort geding. Didam-zaak. De gemeente heeft bij de verkoop van een perceel grond in strijd met het gelijkheidsbeginsel en daarmee in strijd met de Didam-regels gehandeld.

Partijen hebben aan elkaar grenzende percelen op een bedrijventerrein. Zij hebben een geschil over de locatie van de erfgrens tussen hun percelen. Appellanten menen dat een strook grond tussen de percelen en achter het door geïntimeerde geplaatste hekwerk aan hen toebehoord. Ook hebben partijen een geschil over een door geïntimeerde geplaatst hekwerk op de grens het perceel van geïntimeerde en de gemeentegrond, over welk gedeelte appellanten het recht van overpad hebben. Het hof bekrachtigt het vonnis van de rechtbank. Uitgegaan dient te worden van de inmeting van de erfgrens door het Kadaster. Geïntimeerde heeft het nieuwe hekwerk op die erfgrens geplaatst. Geen sprake van verkrijgende verjaring wegens het ontbreken van het daarvoor vereiste bezit. Vordering ten aanzien van het recht van overpad wordt afgewezen. Erfdienstbaarheid dient op de minst bezwarende wijze te geschieden.