ECLI:NL:RVS:2023:4514

Raad van State · 06-12-2023 · zaaknummer 202203032/1/A2

Inhoudsindicatie

Bij besluit van 20 juli 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam de aanvraag van [appellante] om een urgentieverklaring afgewezen. [appellante] heeft in 2017 een indicatie voor beschermd wonen gekregen op grond van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 en woonde toen samen met haar zoontje in een zelfstandige huurwoning van een zorgaanbieder van beschermd wonen. Omdat zij de daar aangeboden begeleiding heeft geweigerd is haar indicatie voor beschermd wonen niet meer verlengd en moest zij de woning per 27 juni 2021 verlaten. Zij is toen in de noodopvang terechtgekomen en haar zoontje woont sindsdien bij zijn vader. [appellante] heeft een urgentieverklaring aangevraagd omdat zij samen met haar zoontje in een zelfstandige woning wil wonen. Het college heeft zich op het standpunt gesteld dat dit voor haar eigen rekening en risico komt. Over de grond onder f heeft het college zich op het standpunt gesteld dat met de toekenning aan [appellante] van een beschermd wonen-traject is komen vast te staan dat zij niet voldoende zelfredzaam is. Daaraan doet eventuele ambulante begeleiding volgens het college niet af.

Rechters

• E.J. Daalder

Advocaten

In deze uitspraak zijn geen advocaten of gemachtigden met naam genoemd.

Partijen

• [appellante]

  appellante · onbekend

Gemachtigden en juristen in deze zaak

In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.