ECLI:NL:RVS:2002:AF0845
Raad van State · 20-11-2002 · zaaknummer 200202151/1
Inhoudsindicatie
Vaststelling bijdrage ex art. 44 Huursubsidiewet is punitieve sanctie. Artikel 44.1 Huursubsidiewet voldoet niet aan de eis van specificiteit welke in art. 7 EVRM ligt besloten. Opleggen bijdrage op basis van art. 45 Huursubsidiewet (Hsw) die de stichting “Stichting Wonen voor Allen” ingevolge art. 44 Hsw verschuldigd is. Nu het een maatregel betreft als reactie op de individuele overschrijding door de stichting van de, op basis van art. 41 Hsw bepaalde, huursubsidie-uitgavennorm, moet de aan de orde zijnde vaststelling van een bijdrage als een sanctie worden aangemerkt. Deze sanctie vormt het sluitstuk van het zogenoemde systeem van prestatienormering, dat dient ter beheersing en vermindering van de uitgaven voor huursubsidie. De sanctie kan niet als overwegend reparatoir worden gekenschetst. Met de sanctie is, blijkens de MvT, beoogd een financiële prikkel toe te dienen die is gericht op de beheersbaarheid van de uitgaven voor huursubsidie. Daarmee strekt zij ertoe gedrag te bewerkstelligen door middel van het toebrengen van leed in de zin van geïndividualiseerd concreet (financieel) nadeel. De vaststelling van de bijdrage die de stichting verschuldigd is, dient mitsdien te worden aangemerkt als een punitieve sanctie, ten aanzien waarvan art. 7 EVRM van toepassing is. Weliswaar is in art. 44.1 Hsw omschreven welke omstandigheid tot het vaststellen van een bijdrage aanleiding geeft, maar dat neemt niet weg dat daarin niet is geconcretiseerd welke gedraging van de verhuurder tot het opleggen van een sanctie als de onderhavige leidt. Niet alleen is overschrijding van de huursubsidie-uitgavennorm, gelet op de artt. 7.1, en 41.2 Hsw afhankelijk van handelen van de minister - te weten het toekennen van huursubsidie -; daar komt bij dat ook uit de, in art. 42.1 Hsw vervatte, inspanningsverplichting niet kan worden afgeleid welk handelen of nalaten van de stichting tot overschrijding van de huursubsidie-uitgavennorm zou hebben geleid. Artikel 44.1 Hsw voldoet dan ook niet aan de eis van specificiteit welke in art. 7 EVRM ligt besloten. Derhalve moet worden geoordeeld dat de staatssecretaris bij het in bezwaar gehandhaafde besluit in strijd met art. 7 EVRM toepassing heeft gegeven aan artikel 44.1 Hsw en een bijdrage heeft vastgesteld. Gegrond hoger beroep. De Staatssecretaris van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer mrs. P. van Dijk, P.A. Offers, Ch.W. Mouton EVRM 7.1 Huursubsidiewet 7.1, 41.1, 41.2, 42.1, 43, 44.1, 44.2, 45 Besluit prestatienormering huursubsidie 4.1, 4.2 Vaststellingsregeling huursubsidie-uitgavennorm voor het subsidiejaar 1998/1999 1
Rechters
Advocaten
- N.S.J. Koeman
Gemachtigden en juristen in deze zaak
In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.
Bron: openbaar gepubliceerde uitspraak van de Rechtspraak. Wij tonen alleen de metadata en de inhoudsindicatie zoals gepubliceerd; de volledige uitspraak lees je bij de bron. Klopt er iets niet of wilt u dit niet zo? Meld het via de contactpagina.
