ECLI:NL:RVS:2002:AE8281

Raad van State · 02-10-2002 · zaaknummer 200106279/1

Inhoudsindicatie

Dierennachtverblijf annex hooiopslag is bijgebouw i.d.z.v. art. 20 Bro. Uitleg art 20.1.a. sub 2 onderdeel c Bro. Weigering vrijstelling ex art. 19.3 WRO. Het bouwplan betreft een - inmiddels gerealiseerd - dierennachtverblijf voor enkele dieren annex hooiopslag buiten de bebouwde kom. Onbetwist is dat het bouwplan in strijd is met het ter plaatse geldende bestemmingsplan. Appellant heeft betoogd dat de rechtbank de door B&W ter zitting alsnog aangevoerde weigeringsgrond dat het niet gaat om een bijgebouw in de zin van art. 20 Bro, niet had mogen accepteren. Dit betoog faalt. Aangezien het verlenen van vrijstelling, afhankelijk is van de vraag of sprake is van een bijgebouw in de zin van art. 20.1.a Bro, diende de rechtbank ambtshalve na te gaan of aan dit vereiste is voldaan. Nu het begrip bijgebouw in art. 20 Bro noch elders in dat besluit is gedefinieerd, heeft de rechtbank terecht aansluiting gezocht bij de in de jurisprudentie terzake ontwikkelde criteria. Een wezenlijk kenmerk van een bijgebouw is in het algemeen dat dit ondergeschikt is aan en ten dienste staat van het hoofdgebouw. De Afdeling stelt op basis van de stukken en het verhandelde ter zitting vast dat het dierennachtverblijf annex hooiopslag dient als onderkomen voor enkele dieren, die bij wijze van hobby worden gehouden. Gelet op de aard en de omvang van het gebruik van het gebouw en de ruimtelijke uitstraling ervan op de overwegend landelijke omgeving, alsmede gelet op de inrichting van het gebouw kan het dierennachtverblijf annex hooiopslag als bijgebouw in de zin van art. 20 Bro worden aangemerkt. Vast staat dat het dierennachtverblijf annex hooiopslag voldoet aan art. 20.1.a sub 2, onderdelen a en b Bro. Ten aanzien van de vraag of het bouwplan eveneens voldoet aan onderdeel c van voornoemd artikel, stelt de Afdeling vast dat het begrip bijgebouw niet in dit onderdeel is genoemd. Blijkens de Nota van Toelichting bij het Besluit tot wijziging van het Bro van 15 oktober 1999 is echter niet beoogd om in dit onderdeel een onderscheid te maken tussen een uitbreiding van een woongebouw en een bijgebouw bij een woongebouw buiten de bebouwde kom. Hieruit leidt de Afdeling af dat de eis dat het aansluitend terrein voor niet meer dan 50% bebouwd mag worden ook geldt voor het realiseren van bijgebouwen bij woongebouwen. Voorts komt uit deze toelichting naar voren dat onder het begrip “aansluitend terrein” moet worden verstaan het terrein dat op grond van het ter plaatse geldende bestemmingsplan voor bebouwing in aanmerking komt. Daarbij wordt gedacht aan een op de kaart van het bestemmingsplan aangegeven begrensd bouwvlak of een begrensd bouwperceel. Een uitbreiding van of een bijgebouw bij een woongebouw moet dus - aldus de toelichting - gerealiseerd worden binnen dergelijke ten behoeve van bebouwing begrensde gronden. Ingevolge de geldende planvoorschriften, mag de afstand van vrijstaande bijgebouwen tot het hoofdgebouw niet meer dan 20 meter bedragen. Het dierennachtverblijf annex hooiopslag ligt op grotere afstand van het hoofdgebouw. Hieruit volgt dat het bouwplan niet is gerealiseerd op gronden waarop ingevolge het bestemmingsplan bebouwing is toegestaan, zodat aan toepassing van art. 20.1.a sub 2, onderdeel c, gelet op de strekking daarvan, niet kan worden toegekomen. Er is derhalve geen sprake van een geval waarin B&W ingevolge art. 19.3 WRO vrijstelling kunnen verlenen van het bestemmingsplan. De rechtbank heeft derhalve terecht, zij het op onjuiste gronden, geoordeeld dat vrijstelling niet mogelijk is. Hoger beroep ongegrond. Burgemeester en wethouders van Boxtel. mrs. H. Bekker, C.A. Terwee-van Hilten, P.A. Offers

Rechters

• C.A. Terwee-van Hilten
• H. Bekker
• P.A. Offers

Advocaten

In deze uitspraak zijn geen advocaten of gemachtigden met naam genoemd.

Partijen

• [appellant]

  appellant · onbekend

Gemachtigden en juristen in deze zaak

In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.