ECLI:NL:RBZWB:2015:3520

Rechtbank Zeeland-West-Brabant · 19-05-2015 · zaaknummer AWB 14_7168

Inhoudsindicatie

Geen verwijtbare werkloosheid. De rechtbank overweegt dat er gelet op het tijdverloop voorafgaand aan het ontslag niet kan worden aangenomen dat er een subjectief dringende reden was. Hierbij acht de rechtbank van belang dat de korpschef het ontslagvoornemen bij brief van 4 maart 2013 aan betrokkene heeft kenbaar gemaakt en dat het ontslagbesluit meer dan dertien maanden later, op 7 april 2014, is genomen. De rechtbank kan de korpschef volgen dat het schikken in der minne de voorkeur kan verdienen boven het verlenen van functieongeschiktheidsontslag. De rechtbank is uit het dossier en de verklaring van de korpschef ter zitting gebleken dat uitgebreid is getracht om tot een schikking te komen. Van een sterke sturing in tijd of van afbakening van de periode van onderhandelen is de rechtbank echter niet gebleken. Zelfs als moet worden aangenomen - zoals de korpschef stelt - dat hem pas op 9 januari 2014 duidelijk was geworden dat een oplossing in der minne niet kon worden bereikt, is bijna drie maanden gewacht met het nemen van het ontslagbesluit. Terecht heeft het UWV zich dan ook op het standpunt gesteld dat de korpschef niet voortvarend heeft gehandeld en dat het ontslag niet onverwijld is gegeven. Dit leidt de rechtbank tot het oordeel dat aan het ontslag van eiser geen dringende reden ten grondslag heeft gelegen, zodat haar werkloosheid niet verwijtbaar is in de zin van artikel 24, eerste lid, aanhef en onder a, in verbinding met het tweede lid, aanhef en onder a, van de WW. Het bestreden besluit kan dus in stand blijven.

Rechters

• J. van Alphen
• M.Z.B. Sterk
• R.P. Broeders

Advocaten

In deze uitspraak zijn geen advocaten of gemachtigden met naam genoemd.

Partijen

• politie

  eiser · overheid

Overheidspartijen

• politie

  eiser

Gemachtigden en juristen in deze zaak

In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.