ECLI:NL:RBZWB:2013:6708

Rechtbank Zeeland-West-Brabant · 18-09-2013 · zaaknummer 761305_E18092013

Inhoudsindicatie

Tussen partijen heeft een huurovereenkomst bestaan. Op de huurovereenkomst zijn de 'Algemene bepalingen Huurovereenkomst Kantoorruimte en andere bedrijfsruimte in de zin van art. 7:230a BW' van toepassing verklaard. Huurder erkent de openstaande huurtermijnen en de gevorderde herstelkosten. Zij betwist echter de boete die verhuurder vordert op grond van het in artikel 18.2 van de algemene bepalingen overeengekomen boetebeding. Verhuurder heeft bij de berekening van de boeterente van 2% per maand bij iedere nieuwe vervaltermijn gekeken naar het aantal achterstallige maanden. Vervolgens heeft zij over al deze openstaande maanden wederom een boete berekend. Primair heeft huurder aangevoerd dat er sprake is van een onredelijk bezwarend beding in de zin van artikel 6:233, onder a, BW. Subsidiair heeft zij verzocht de boete te matigen op grond van artikel 6:94 lid 1 BW. Voorts is het boetebeding, in de visie van huurder, op een verkeerde wijze uitgelegd en is de boete derhalve op een verkeerde wijze berekend. Volgens haar is zij over iedere maand die zij niet tijdig heeft voldaan slechts eenmaal een boete verschuldigd. De kantonrechter oordeelt als volgt. Het boetebeding heeft geen betrekking op vele mogelijke tekortkomingen maar ziet slechts op één situatie, te weten die waarbij vertraging in de betaling is opgetreden. Naar het oordeel van de kantonrechter is er dan ook sprake van een schadefixatiebeding dat enkel strekt tot vergoeding van de schade die de verhuurder lijdt bij niet tijdige betaling van de huurbetalingen door de huurder zodat het beding derhalve vergelijkbaar is met de wettelijke vertragingsrente. Hoewel het juist is, dat de algemene bepalingen door een branchevereniging voor verhuurders zijn opgesteld brengt dit niet met zich dat een huurder hierover niet kan onderhandelen bij het sluiten van een huurovereenkomst. Zeker van een professionele huurder mag worden verwacht dat zij op de hoogte is van de strekking van het beding en derhalve geen overeenkomst sluit indien zij het oneens is met de voorwaarden. Bovendien is het op zichzelf niet direct onredelijk bezwarend dat er een contractuele boete is gesteld op het niet nakomen van betalingsverplichtingen. Voorts dient bij de beoordeling van de vraag of een beding onredelijk bezwarend is in de zin van artikel 6:233, onder a, BW rekening te worden gehouden met de rechterlijke matigingsbevoegdheid krachtens artikel 6:94 lid 1 BW. (Mede) gelet op deze mogelijkheid tot matiging van de boete acht de kantonrechter het boetebeding niet onredelijk bezwarend. Gesteld noch gebleken is echter dat verhuurder een schade lijdt van 2% van de maandelijkse huurprijs indien deze door de huurder niet tijdig wordt voldaan. Dit komt de kantonrechter ook ongeloofwaardig voor nu de wettelijke handelsrente in het jaar 2012 slechts 8% per jaar bedroeg. Nu huurder op grond van het boetebeding een boete is verschuldigd van 24% per jaar is de kantonrechter dan ook, met huurder, van oordeel dat de boete ongekend hoog en disproportioneel is. Door de verhuurder wordt geen verklaring gegeven die dit buitensporige verschil rechtvaardigt. Naar het oordeel van de kantonrechter bestaat er dan ook een grond voor matiging van de boete tot de helft, derhalve tot 1% per maand. Nu het beding strekt tot vergoeding van de schade wegens vertraging in de betaling en gesteld noch gebleken is dat deze schade meer bedraagt dan 1% van de maandelijkse huurprijs volgt de kantonrechter voorts de door huurder toegepaste uitleg van het beding. Het zou immers niet redelijk zijn dat een huurder de boete over een bepaalde maand, elke navolgende maand weer zou moeten betalen totdat de huur over die desbetreffende maand is voldaan.

Rechters

• W.E.M. Verjans

Advocaten

• J.P. van Asten

Partijen

• [eiseres]

  eiseres · onbekend

• [gedaagde]

  gedaagde · onbekend

Gemachtigden en juristen in deze zaak

In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.