ECLI:NL:RBZUT:2000:AA9690

Rechtbank Zutphen · 21-12-2000 · zaaknummer 00/1145 en 00/1245 WRO19 29

Inhoudsindicatie

In afwijking van de jurisprudentie ABRS toch materieel duiden van het niet tijdig nemen van een beslissing op een aanvraag. Bij het bestreden besluit heeft verweerder geweigerd een bestuursdwangbesluit te nemen en het bezwaarschrift tegen het niet tijdig nemen van een besluit op het verzoek om toepassing bestuursdwang ongegrond verklaard. Bij een beroep tegen het niet tijdig nemen van een beslissing dient de rechter, gelet op de uitspraken van de ABRS van 3 (AB 1999, 107, JB 1999/13) en 24 december 1998 (Rawb 1999, 71), slechts te beoordelen of al dan niet tijdig is beslist. Beide uitspraken hebben betrekking op het niet tijdig nemen van een beslissing op (een aanvraag in de vorm van) een bezwaarschrift. Uit voornoemde uitspraken blijkt evenwel dat ook het niet tijdig nemen van een beslissing op een (oorspronkelijke) aanvraag in beginsel niet ingekleurd mag worden. Voor het maken van bezwaar geldt ingevolge art. 6:20 Awb dat een bestuursorgaan hangende bezwaar tegen) het niet tijdig nemen van een besluit niet verplicht is een besluit op de aanvraag te nemen. Wordt wel een zodanig besluit genomen, dan wordt het bezwaar geacht mede te zijn gericht tegen dat besluit en behoeft geen rechtsmiddel te worden aangewend. In de Memorie van Toelichting (MvT) bij art. 6:20 Awb (waarbij het niet tijdig nemen van een besluit wordt opgevat als een fictieve weigering) is tot uitdrukking gebracht dat de beslissing op een (ontvankelijk) bezwaarschrift tegen het niet tijdig nemen van een besluit tevens de beslissing op de oorspronkelijke aanvraag zal zijn. De MvT bij art. 6:2 Awb laat ook uitdrukkelijk de mogelijkheid open dat in bezwaar ook de inhoud van het te nemen besluit aan de orde komt. Gewezen wordt ook op de uitspraken van de ABRS van 13 februari 1996 (JB 1996/84) en de rechtbank Amsterdam van 15 december 1995 (JB 1996/93). De in het bestreden besluit (beslissing op bezwaar) vervatte weigering om een bestuursdwangbesluit te nemen moet, nu verweerder hangende bezwaar niet op de aanvraag heeft beslist, dan ook worden gezien als een reactie op de aanvraag van 7 oktober 1999 en tevens als een onderdeel van de beslissing op het bezwaarschrift van 20 juli 2000, waartegen (in beginsel) rechtstreeks beroep open staat. Verweerder kon evenwel niet volstaan met het alsnog nemen van een beslissing op de oorspronkelijke aanvraag in verband met de mogelijkheid van schadevergoeding. Nu verweerder, naar niet in geschil is, niet tijdig op de aanvraag heeft beslist was het bezwaarschrift ontvankelijk en gegrond. Bestreden besluit wordt vernietigd; met toepassing van art. 8:72.4 verklaart de rechtbank het bezwaarschrift alsnog gegrond. Aangezien de weigering bestuursdwang toe te passen nauw samenhangt met het besluit van verweerder inzake vrijstelling als bedoeld in art. 19 WRO voor het verlengen en verhogen van geluidswallen is het uit proceseconomisch oogpunt dan ook wenselijk dat beide besluiten (gelijktijdig) worden heroverwegen. Geen aanleiding om de weigering om een bestuursdwangbesluit te nemen niet door verweerder te laten heroverwegen. Beroep tegen de weigering om een bestuursdwangbesluit te nemen wordt niet-ontvankelijk verklaard en wordt doorgezonden naar verweerder om aldaar als bezwaarschrift te worden behandeld. Het college van burgemeester en wethouders van Doetinchem, verweerder. mr. J.A. Lok (president)

Rechters

In deze uitspraak zijn geen namen van rechters gepubliceerd.

Advocaten

• F. Voerman
• J. van Hal
• L. Hartogs

Partijen

• het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Doetinchem

  verweerder · overheid

Overheidspartijen

• het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Doetinchem

  verweerder

Gemachtigden en juristen in deze zaak

In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.