ECLI:NL:RBUTR:2012:BY4681
Rechtbank Utrecht · 10-10-2012 · zaaknummer SBR 12/371
Inhoudsindicatie
Trefwoorden: Nadeelcompensatie, Normaal maatschappelijk risico, drempelpercentage, actieve risicoaanvaarding Wetsartikelen: Regeling nadeelcompensatie Verkeer en Waterstaat 1999 Eiseres heeft een verzoek om nadeelcompensatie ingediend omdat zij de eerste helft van 2010 schade heeft ondervonden als gevolg van de reconstructie van de A2. Verweerder heeft het verzoek afgewezen. Eiseres stelt dat de schade toen zij in oktober 2009 een huurcontract aanging niet voorzienbaar was. Rb. volgt verweerders standpunt dat de schade wel voorzienbaar was, gelet op de werkzaamheden die al jaren plaatsvonden aan de A2. Bovendien lag er conceptbesluitvorming over de verbreding naar 2x5 rijstroken en had eiseres, als redelijk denkend ondernemer zich hierover moeten laten informeren. Verweerder is uitgegaan van een standaard drempelpercentage van 15% met een aanpassing daarvan ter hoogte van 5% vanwege actieve risicoaanvaarding door eiseres. De rechtbank acht het standpunt van verweerder gelet op de uitspraak van de HR van 17 september 2004, LJN:AO7887, dat ter bepaling van het normaal maatschappelijk risico alle van belang zijnde factoren in de beschouwing worden betrokken niet onredelijk. In het geval van eiseres is maatwerk geleverd om te bepalen wat het normaal maatschappelijk risico is en welk deel van de schade dus voor haar rekening moet blijven. De vraag die voorligt is of verweerder zich op het standpunt heeft mogen stellen dat in het geval van eiseres sprake is van actieve risicoaanvaarding die een verhoging van het drempelpercentage met 5% rechtvaardigt. De rechtbank volgt verweerders standpunt dat eiseres de schade, die zij had kunnen en moeten voorzien, in de onderhandelingen over de huurprijs in oktober 2009 had moeten betrekken om haar schade te beperken. Dat wat eiseres hierover verder nog heeft aangevoerd leidt niet tot een ander oordeel. Het kernpunt is dat, doordat eiseres de overeenkomst tegen een niet-gereduceerde huurprijs is aangegaan én zij niet heeft onderbouwd dat een reductie niet mogelijk zou zijn geweest, haar een zekere risicoaanvaarding kan worden toegeschreven. In dit licht heeft verweerder niet onredelijk gehandeld door de drempel van het normaal maatschappelijk risico in het geval van eiseres op te hogen. Hiermee komt het eerste gedeelte van de geleden schade voor haar rekening en kan zij pas boven een bepaald schadebedrag voor nadeelcompensatie in aanmerking komen. Bij de berekening van het drempelbedrag is de jaaromzet van een voorgaand jaar (of voorgaande jaren) het uitgangspunt en niet een kortere periode dan een jaar, zoals eiseres heeft betoogd. De rechtbank volgt eiseres evenmin in haar standpunt dat het drempelbedrag moet worden berekend aan de hand van de brutowinstmarge in plaats van de omzet. De berekening van het drempelbedrag aan de hand van de brutowinstmarge zou tot gevolg hebben dat de draagkracht van een ondernemer een rol gaat spelen bij de beoordeling van de vraag of hij recht op schadevergoeding heeft. Beroep ongegrond.
Advocaten
In deze zaak is een overheidspartij. De openbare publicatie koppelt een advocaat niet aan een proceszijde. Daarom staat bij de advocaat geen label "overheid" of "beide partijen": die koppeling staat niet in de bron.
Partijen
de minister van Infrastructuur en Milieu
verweerder · overheid
Overheidspartijen
de minister van Infrastructuur en Milieu
verweerder
Gemachtigden en juristen in deze zaak
In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.
Bron: openbaar gepubliceerde uitspraak van de Rechtspraak. Wij tonen alleen de metadata en de inhoudsindicatie zoals gepubliceerd; de volledige uitspraak lees je bij de bron. Klopt er iets niet of wilt u dit niet zo? Meld het via de contactpagina.