ECLI:NL:RBUTR:2012:BX0533

Rechtbank Utrecht · 06-06-2012 · zaaknummer 267225 - HA ZA 09-1131

Inhoudsindicatie

Op 10 november 2003 is op het spoor ter hoogte van Vleuten een grote hoeveelheid diesel gelekt uit een door een machinist van DB Schenker bestuurde goederentrein. Prorail vordert in deze procedure dat DB Schenker veroordeeld wordt om de de door Prorail gemaakte kosten voor het opruimen van de verontreiniging te vergoeden. De rechtbank wijst die vordering toe. DB Schenker heeft in strijd gehandeld met de in artikel 5.2 van de tussen partijen (als rechtsopvolgers) geldende Voorwaarden Railned 1997 waarin is bepaald dat het de vervoerder niet is toegestaan de door Prorail beheerde infrastructuur te verontreinigen. Daarmee is naar het oordeel van de rechtbank sprake van een tekortkoming in de nakoming van deze tussen partijen geldende bepaling. De rechtbank wijst het verweer van DB Schenker af dat dat Prorail de door haar geleden schade niet op haar mag verhalen, omdat Prorail daarmee in strijd zou handelen met het doel en de strekking van de Tijdelijke Regeling Verhaalsrechten als neergelegd in artikel 6:197 BW en het bindend Besluit Brandregres 2000. Een benadeelde heeft de keuzevrijheid of hij bij het optreden van schade die onder een verzekering zou kunnen vallen zijn eigen verzekeraar aanspreekt dan wel de aansprakelijke derde. Het enkele feit dat een verzekerde een melding doet van de schade bij zijn verzekeraar, impliceert nog niet dat de verzekerde daarmee een aanspraak op zijn verzekeraar doet. De rechtbank is van oordeel dat een locomotief die een brandstoftank heeft die bij een breuk van één of meer peilglazen gedeeltelijk of volledig leeg kan lopen, aangemerkt moet worden als een ongeschikte hulpzaak in de zin van artikel 6:77 BW. De rechtbank volgt DB Schenker niet in haar stelling dat indien een hulpzaak in zijn algemeenheid geschikt is, aan toepassing van artikel 6:77 BW niet wordt toegekomen. Uit de parlementaire geschiedenis met betrekking tot artikel 6:77 BW blijkt dat de wetgever geen onderscheid heeft willen maken tussen algemeen falende en incidenteel falende hulpzaken. Ook indien er veronderstellenderwijs van uit zou worden gegaan dat steenslag heeft geleid tot een breuk van beide peilglazen en dat daardoor de diesel uit de brandstoftank is gevloeid, maakt dat feit de toerekening van dit gebrek aan DB Schenker niet onredelijk. Steenslag is bij vervoer over het spoor niet een ongebruikelijk fenomeen, en daarmee voor DB Schenker op zichzelf voorzienbaar. Dat steenslag zou kunnen leiden tot het uitstromen van diesel uit de brandstoftank kan evenmin als onvoorzienbaar worden beschouwd. De rechtbank wijst ook het beroep van DB Schenker op eigen schuld van Prorail af. Weliswaar heeft Prorail nagelaten om te controleren of de door haar ontvangen informatie over de hoeveelheid weggelekte diesel juist was, maar gelet op het feit dat de eerste door Prorail uitgevoerde sanering niet eerder heeft kunnen plaatsvinden dan deze heeft plaatsgevonden, bij de eerste sanering niet meer vervuilde grond kon worden afgevoerd dan er is afgevoerd, uit het door DB Schenker zelf overgelegde rapport volgt dat de eerste sanering kan worden gezien als een schadebeperkende maatregel, en aan DB Schenker een ernstig verwijt te maken is ten aanzien van de onjuiste inschatting door Prorail van de hoeveelheid weggelekte diesel, had naar het oordeel van de rechtbank van DB Schenker mogen worden verwacht dat zij nader zou onderbouwen waarom de fout van Prorail, bestaande uit het niet verifiëren van de beschikbare informatie, zou moeten leiden tot het ten laste van Prorail brengen van (een deel van) de kosten van de eerste sanering.

Rechters

• D. Wachter
• M.E. Heinemann
• P. Krepel

Advocaten

• D. Wachter
• J.M. van Noort
• M.C. Franken-Schoemaker
• M.E. Heinemann
• P. Krepel

Gemachtigden en juristen in deze zaak

In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.