ECLI:NL:RBUTR:2011:BV0980
Rechtbank Utrecht · 22-12-2011 · zaaknummer SBR 11/1882 en 11/3963
Inhoudsindicatie
Trefwoorden: WMO, opvang, vreemdelingen Eisers zijn uitgeprocedeerde vreemdelingen en hebben geen rechtmatig verblijf. Zij hebben de gemeente Utrecht verzocht om een bijstandsuitkering dan wel om toelating tot de maatschappelijke opvang op grond van de WMO. Aan nationaalrechtelijke bepalingen kunnen eisers geen aanspraken ontlenen. In navolging van de CRvB in zijn uitspraak van 9 november 2011 overweegt de rechtbank verder dat de gemeente gehouden was de aanvraag om een WWB-uitkering af te wijzen, omdat eisers niet behoren tot de kring der gerechtigden. Met betrekking tot de maatschappelijke opvang overweegt de rechtbank dat uit de overgelegde (medische) stukken niet blijkt dat de fysieke en psychische gezondheid van eisers substantieel wordt bedreigd wanneer zij verstoken blijven van opvang. Het minderjarige kind van eisers behoort wel tot de categorie van kwetsbare personen die gezien artikel 8 van het EVRM in het bijzonder recht hebben op bescherming van hun privéleven. Nu het minderjarige kind voor haar verzorging volledig afhankelijk is van haar ouders dient op grond van artikel 8 van het EVRM tevens maatschappelijke opvang te worden geboden aan één van de ouders. Gelet op de opvangvoorzieningen die, naar verweerder ter zitting heeft toegelicht, in de gemeente Utrecht voorhanden zijn ligt het naar het oordeel van de rechtbank voor de hand dat opvang wordt geboden aan eiseres, zodat zij in staat wordt gesteld haar zorg- en opvoedingstaken als ouder te vervullen. Van verweerder kan in redelijkheid niet worden verwacht dat hij extra inspanningen verricht om eiser hiertoe in staat te stellen. Dat eiseres geen rechtmatig verblijf heeft en het land dient te verlaten kan naar het oordeel van de rechtbank aan het vorenstaande niet afdoen. Het gaat in deze zaak niet om de vraag of eiseres en het kind in Nederland mogen verblijven, maar om de vraag hoe het kind gedurende de in beginsel beperkte periode dat de uitzetting niet wordt geëffectueerd, het beste kan worden opgevangen en of verbreking van het gezinsverband noodzakelijk is. Een scheiding van het kind mag uiteraard niet worden gebruikt als drukmiddel om eiseres te bewegen mee te werken aan haar uitzetting uit Nederland. De rechtbank verwijst naar de uitspraak van het Gerechtshof ’s-Gravenhage van 11 januari 2011. Gelet op het voorgaande is de rechtbank van oordeel dat verweerder eiseres en het minderjarige kind niet de toegang tot de maatschappelijke opvang heeft mogen weigeren.
Advocaten
In deze uitspraak zijn geen advocaten of gemachtigden met naam genoemd.
In deze zaak is een overheidspartij. De openbare publicatie koppelt een advocaat niet aan een proceszijde. Daarom staat bij de advocaat geen label "overheid" of "beide partijen": die koppeling staat niet in de bron.
Partijen
[eiser]
eiser · onbekend
[eiseres]
eiseres · onbekend
het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Utrecht
verweerder · overheid
Overheidspartijen
het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Utrecht
verweerder
Gemachtigden en juristen in deze zaak
In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.
Bron: openbaar gepubliceerde uitspraak van de Rechtspraak. Wij tonen alleen de metadata en de inhoudsindicatie zoals gepubliceerd; de volledige uitspraak lees je bij de bron. Klopt er iets niet of wilt u dit niet zo? Meld het via de contactpagina.