ECLI:NL:RBUTR:2010:BO1745

Rechtbank Utrecht · 20-10-2010 · zaaknummer 279172 / HA ZA 10-3

Inhoudsindicatie

Partijen hebben een onderlinge levensverzekeringmaatschappij opgericht en ieder met deze maatschappij een lijfrenteovereenkomst gesloten. Door partijen werden in dat kader bedragen ter belegging gestort. Een deel van het gestorte kapitaal werd gebruikt om een lening aan een aan partijen toebehorende besloten vennootschap te verstrekken. Eiser heeft toen hij de 65-jarige leeftijd bereikte zijn opgebouwd kapitaal opgeëist. Gedaagde heeft als bestuurder van de verzekeringsmaatschappij de lening vervolgens aan zichzelf en aan een Antilliaanse vennootschap verkocht tegen een aanmerkelijk lagere waarde dan de nominale waarde. Eiser acht dat terecht onrechtmatig. Niet is gebleken is dat de lening eerst jaren later opeisbaar is, zoals gedaagde stelt, zodat de verkoopwaarde van de lening niet door een latere opeisbaarheid in negatieve zin beïnvloed kan zijn. Verder is niet gebleken van risico's die een drukkend effect op de verkoopwaarde van de lening gehad zouden kunnen hebben. De rechtbank neemt daarbij in aanmerking dat de schuldenaar (de eerdergenoemde vennootschap) zich ook in handen van partijen bevindt. Ook had gedaagde eiser, gelet op de specifieke omstandigheden van het geval, om redenen van zorgvuldigheid moeten betrekken bij de voorgenomen verkoop van de lening. Door dat niet te doen heeft gedaagde ook in dit opzicht onrechtmatig jegens eiser gehandeld. De rechtbank heeft de door gedaagde te vergoeden schade vastgesteld op het verschil tussen de verkoopwaarde van de lening en de nominale waarde van de lening.

Rechters

• A.A.T. van Rens

Advocaten

• M. de Vries
• M.O. Klaassen

Partijen

• [eiser]

  eiser · onbekend

• [gedaagde]

  gedaagde · onbekend

Gemachtigden en juristen in deze zaak

In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.