ECLI:NL:RBSHE:2007:BA9475

Rechtbank 's-Hertogenbosch · 26-06-2007 · zaaknummer AWB 06/3136 en AWB 06/3790

Inhoudsindicatie

Eiseres is vanaf 1 augustus 1982 in dienst bij de gemeente ’s-Hertogenbosch in een omvang van 36 uren per week. Zij ontvangt vanaf 5 juni 1999 een WAO-uitkering naar een mate van arbeidsongeschiktheid van 80 tot 100%. Met ingang van 1 juni 2000 wordt eiseres herplaatst in haar functie voor 18 uur per week. Vervolgens wordt zij per 1 januari 2005 uit haar betrekking van 18 uur ontslagen. Het Uwv kent haar daarover per 3 januari 2005 een WW-uitkering toe. Daarnaast ontvangt eiseres de WAO-uitkering. Na intrekking van die uitkering per 6 december 2005 vraagt eiseres zowel bij B&W als bij het Uwv een uitkering voor de ingetreden werkloosheid aan. Het Uwv weigert om per 6 december 2005 een WW-recht te openen. B&W stelt zich op het standpunt dat het Uwv bevoegd is om een WW-uitkering toe te kennen. De rechtbank gaat bij zijn oordeel uit van het herplaatsingsbesluit van 26 april 2000 van de gemeente ’s-Hertogenbosch waaruit blijkt dat de mate van arbeidsongeschiktheid van eiseres per 29 december 1999 is herzien naar 45 tot 55%. Dit gegeven vormt naar het oordeel van de rechtbank voldoende basis om te veronderstellen dat eiseres vanaf 29 december 1999 slechts geschikt is te achten om halve dagen te werken, ondanks het feit dat het dossier onvoldoende inzicht geeft in de wijze waarop het onderzoek heeft plaatsgevonden. Dit komt voor rekening en risico van het Uwv. Overigens is de rechtbank uit de stukken gebleken dat USZO B.V. ook later expliciet, namelijk in een besluit van 21 november 2001, onder verwijzing naar medische gronden, de indeling in de klasse 45 tot 55% heeft gehandhaafd. Het feit dat de medische gronden bij dat besluit niet uit het dossier kenbaar zijn, komt weer voor rekening en risico van het Uwv. Vanaf 29 december 1999 ontstaat er weliswaar werkloosheid, echter die bestaat slechts uit 18 uur en die 18 uur vult eiseres in met ingang van 1 juni 2000. In de tussentijd heeft eiseres kennelijk een doorbetaling van haar bezoldiging naast de WAO-uitkering ontvangen. Verdedigbaar is daarom te stellen dat er ook op 29 december 1999 geen werkloosheid is ontstaan, vanwege de loondoorbetaling door de gemeente. Het potentiële WW- recht voor de WAO komt niet eerder tot leven dan met ingang van 6 december 2005, immers tot die datum heeft eiseres minimaal een arbeidsduurbeperking van 18 uur. Nu die arbeidsduurbeperking wegvalt op 6 december 2005 ontstaat er naar het oordeel van de rechtbank na het eerste WW-recht per 3 januari 2005, een tweede WW-recht recht per 6 december 2005. Het besluit van het Uwv wordt vernietigt en het beroep tegen het besluit van B&W wordt ongegrond verklaard.

Rechters

• A.J. Schaap

Advocaten

In deze uitspraak zijn geen advocaten of gemachtigden met naam genoemd.

Partijen

• [eiseres]

  eiseres · onbekend

Gemachtigden en juristen in deze zaak

In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.