ECLI:NL:RBSGR:2011:BU6956

Rechtbank 's-Gravenhage · 25-11-2011 · zaaknummer 10/42353

Inhoudsindicatie

Eiseres, van Ghanese nationaliteit, heeft een Nederlands kind en een Ghanees kind uit een relatie met een ex-partner van Nederlandse nationaliteit en wordt het ontbreken van een mvv tegengeworpen bij afwijzing aanvraag verblijfsvergunning 'uitoefenen gezinsleven conform art. 8 EVRM'. De rechtbank is van oordeel, gelet op de feitelijke situatie en op jurisprudentie van het Hof van Justitie, dat de zonen van eiseres ten laste komen van eiseres. Verweerder heeft niet betwist dat de zonen sinds hun geboorte door eiseres zijn opgevoed en verzorgd en dat zij altijd bij eiseres hebben gewoond. Bovendien is niet in geschil dat de ex-partner van eiseres, de vader van haar zonen, sinds 2003 uit beeld is, niet in Nederland verblijft, geen adres van hem bekend is en dat hij sinds 2003 geen rol in de opvoeding en verzorging van de zonen heeft. Nu de Nederlandse zoon ten laste komt van eiseres, is naar het oordeel van de rechtbank sprake van een soortgelijke situatie als in het arrest Zambrano. De rechtbank volgt derhalve niet verweerders standpunt dat in de onderhavige zaak nog niet vastgesteld kan worden dat sprake is van een soortgelijke situatie als in het arrest Zambrano, nu nog niet is aangetoond dat de in de Verenigde Staten van Amerika woonachtige Nederlandse vader van haar zoon niet voor hem kan zorgen, waardoor niet gebleken is Denzil daadwerkelijk het effectieve genot zal worden ontzegd van zijn recht om op het grondgebied van de Europese Unie te verblijven. Het arrest Zambrano, noch de overige jurisprudentie van het Hof, biedt naar het oordeel van de rechtbank aanknopingspunten voor het oordeel dat de vraag of een kind ‘ten laste komt’ van een ouder eerst positief beantwoord kan worden indien is aangetoond dat de elders verblijvende andere ouder, waarmee geen contact is, het kind niet kan verzorgen. De rechtbank concludeert uit het vorenstaande dat, nu uit de feitelijke situatie blijkt dat Denzil ten laste komt van eiseres, aan Denzil het effectieve genot zal worden ontzegd van de belangrijkste aan zijn status van burger van de Unie ontleende rechten, indien eiseres het recht wordt ontzegd in Nederland te verblijven. Dit leidt de rechtbank tot de conclusie dat verweerder in het bestreden besluit een onjuist toetsingskader heeft gehanteerd ten aanzien van de vraag of eiseres aanspraak kan maken op een verblijfsrecht in Nederland. Immers, in beginsel zou eiseres op grond van artikel 20 van het VWEU rechten kunnen ontlenen aan het feit dat zij moeder is van een burger van de Unie. Nu eiseres rechten kan ontlenen aan communautaire bepalingen, dient de vraag in hoeverre deze rechten kunnen worden beperkt eveneens te worden beoordeeld volgens het recht van de EU. Nu het Unierecht in de weg staat aan tegenwerping van het mvv-vereiste, is het bestreden besluit genomen in strijd met artikel 20 van het VWEU. Dit betekent dat het beroep gegrond is en dat het bestreden besluit van 26 november 2010 dient te worden vernietigd wegens strijd met artikel 20 van het VWEU. Verweerder dient een nieuw besluit te nemen op het door eiseres ingediende bezwaarschrift. In het vorenstaande ligt besloten dat de rechtbank geen aanleiding heeft gezien voor toepassing van de bestuurlijke lus.

Rechters

• A.J. Medze
• E.B. de Vries-van den Heuvel
• H.C. Greeuw

Advocaten

• P.P. Zweedijk
• T.L. Tan

Partijen

• [eiser]

  eiser · onbekend

• [eiseres]

  eiseres · onbekend

Gemachtigden en juristen in deze zaak

In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.