ECLI:NL:RBSGR:2011:BQ8188

Rechtbank 's-Gravenhage · 25-05-2011 · zaaknummer AWB 10-44949

Inhoudsindicatie

De informatie uit het ambtsbericht over Iran van oktober 2010, uit het bericht van Christian Solidarity Worldwide van 26 januari 2011 en uit overige door eiser overgelegde recente nieuwsberichten ondersteunt de stelling van eiser dat het voor hem als bekeerde christen, vanwege het reële risico op ernstige repercussies van de zijde van de Iraanse overheid, niet mogelijk is om in Iran deel te nemen aan formele erediensten in de particuliere of openbare sfeer. Verweerder heeft gelet op het bepaalde in artikel 3.37, eerste lid, aanhef en onder b, VV en paragraaf C2/2.7 Vc, en in het licht van voornoemde informatie, ter onderbouwing van zijn standpunt dat eiser niet in aanmerking komt voor een verblijfsvergunning asiel op grond van artikel 29, eerste lid, aanhef en onder a, Vw, niet kunnen volstaan met de enkele stelling dat de beperking in het recht van eiser op het bijwonen van kerkdiensten niet is aan te merken als een daad van vervolging in de zin van het Vluchtelingenverdrag. De verwijzing door verweerder naar het arrest van het EHRM van 28 februari 2006 (JV 2006/274) met de stelling dat lidstaten niet gehouden zijn te garanderen dat personen hun geloof elders op dezelfde wijze kunnen uitoefenen als in een lidstaat, slaagt evenmin. Voornoemd arrest heeft betrekking op de beschermingsomvang van artikel 9 EVRM, terwijl eiser (primair) gemotiveerd stelt dat hij bij terugkeer naar Iran een vervolging vreest door de Iraanse autoriteiten in de zin van het Vluchtelingenverdrag en als bedoeld in artikel 3.37, eerste lid, aanhef en onder b, VV. De rechtbank verklaart het beroep gegrond.

Rechters

• G.D. de Jong

Advocaten

• F.W. Verbaas
• M.S. Mol

Partijen

• [eiser]

  eiser · onbekend

Gemachtigden en juristen in deze zaak

In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.