ECLI:NL:RBSGR:2007:BA2086

Rechtbank 's-Gravenhage · 30-03-2007 · zaaknummer 09/757638-06

Inhoudsindicatie

Krachtens artikel 285b lid 2 Wetboek van Strafrecht vindt de vervolging wegens belaging niet plaats dan op klacht van hem tegen wie het misdrijf is begaan. Artikel 164 lid 1 Wetboek van Strafvordering bepaalt dat een klacht bestaat in een aangifte met verzoek tot vervolging. Als een uitdrukkelijk verzoek tot vervolging ontbreekt kan een stuk dat als klacht is bedoeld (de aangifte) toch als zodanig worden aangemerkt als de bedoeling van klager dat een vervolging wordt ingesteld, duidelijk blijkt. De aangifte van aangeefster [benadeelde partij] heeft betrekking op een verkrachting, op belaging en op mishandeling. In de aangifte is niet vermeld dat aangeefster wenst dat verdachte ter zake van belaging wordt vervolgd. De rechtbank kan een bedoeling van aangeefster tot een vervolging ter zake van belaging niet - zoals de officier van justitie heeft aangevoerd - afleiden uit de in de aangifte opgenomen zinsnede dat aangeefster zich wenst te voegen als benadeelde partij, temeer niet omdat de aangifte op meerdere bovenvermelde feiten betrekking heeft en genoemde zinsnede dan ook geenszins op de belaging betrekking behoeft te hebben. De rechtbank verklaart het openbaar ministerie daarom niet-ontvankelijk ten aanzien van feit 2. [...] De rechtbank overweegt ten aanzien van feit 1 het volgende. Aan verdachte is de verkrachting op of omstreeks 20 april 2006 van zijn (toenmalige) vriendin telastgelegd. Van verkrachting kan slechts sprake zijn als - op basis van de bewijsmiddelen - vast staat dat aangeefster door geweld of een andere feitelijkheid dan wel feitelijkheden of door bedreiging met geweld of een andere feitelijkheid dan wel feitelijkheden gedwongen is tot het ondergaan van handelingen die bestaan uit of mede bestaan uit het seksueel binnendringen van het lichaam. Vast staat op grond van de aangifte en op grond van de verklaring van verdachte ter terechtzitting dat verdachte en aangeefster op of omstreeks 20 april 2006 seksuele gemeenschap hebben gehad. Daarvan blijkt voorts nog uit het onderzoek van het Nederlands Forensisch Instituut (NFI) naar de geaborteerde vrucht. Verdachte heeft evenwel gesteld dat dit seksuele contact geheel vrijwillig was. Het enige bewijsmiddel dat de seksuele gemeenschap door geweld of een andere feitelijkheid of bedreiging daarmee zou hebben plaatsgevonden, is de aangifte. De aangifte wordt niet gestaafd door andere (ondersteunende) bewijsmiddelen. De zich in het dossier bevindende processen-verbaal, bevattende de-auditu getuigenverklaringen, houden alleen een weergave in van hetgeen aangeefster aan deze getuigen heeft verklaard en behelzen dan ook niet een weergave van hetgeen deze getuigen zelf hebben waargenomen. Derhalve is in deze verklaringen geen ondersteunend bewijs te vinden De rechtbank is daarom van oordeel dat het wettig en overtuigend bewijs dat verdachte dit feit heeft begaan, ontbreekt. De rechtbank overweegt ten aanzien van feit 3 het volgende. Ook hierbij neemt de rechtbank in aanmerking dat de aangifte niet wordt ondersteund door een ander bewijsmiddel. Het door de ouders van aangeefster bij haar geconstateerde letsel en de foto's op de mobiele telefoon van aangeefster, die aangeefster heeft gemaakt teneinde letsel vast te leggen kunnen niet tot wettig bewijs dienen van het begaan van dit feit door verdachte, daar noch uit de genoemde constatering van de ouders, noch uit de foto's op zichzelf beschouwd volgt, dat deze geconstateerde dan wel gefotografeerde letsels door toedoen van verdachte zijn ontstaan.

Rechters

• E.A. Mink
• E.J. van As
• R.A.C. van Rossum

Advocaten

• F.A.M. Engels
• T.N.M. Kamps

Partijen

• [benadeelde partij]

  benadeelde partij · onbekend

• [verdachte]

  verdachte · onbekend

Gemachtigden en juristen in deze zaak

In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.