ECLI:NL:RBSGR:2006:AX9247

Rechtbank 's-Gravenhage · 23-05-2006 · zaaknummer AWB 05/24496

Inhoudsindicatie

Mvv-vereiste / hardheidsclausule / medische noodsituatie / suïcide / motivering / artikel 8 EVRM. Verweerder heeft overwogen dat eiser in staat kan worden geacht zich zelf, althans voor de duur van de mvv-aanvraag, in het land van herkomst te handhaven. Naar het oordeel van de rechtbank mist deze overweging feitelijke grondslag. In het bestreden besluit is onvoldoende ingegaan op de door eiser aangedragen bijzondere omstandigheden in het kader van zijn aanvraag van een verblijfsvergunning regulier voor bepaalde tijd op basis van toepassing van de hardheidsclausule. Hierbij merkt de rechtbank op het niet goed voorstelbaar te achten dat verweerder bij afweging van alle relevante aspecten zich op het standpunt zou kunnen stellen dat geen geslaagd beroep kan worden gedaan op de hardheidsclausule. De rechtbank constateert dat verweerder in het bestreden besluit en in het verweerschrift thans niet onder verwijzing naar vaste jurisprudentie, onder meer de Afdelingsuitspraak 200403858/1 van 12 oktober 2004 stelt dat er bij de vraag of het mvv-vereiste aan een vreemdeling kan worden tegengeworpen in het geheel geen ruimte is voor een toetsing aan artikel 8 EVRM. Deze stellingname strookt met de wijze waarop een dergelijke bepaling ingevolge artikel 94 Grondwet in de nationale rechtsorde behoort door te werken. Bij beslissing van 12 mei 2005, nr.1872/04 heeft het EHRM een klacht dat Nederland artikel 8 EVRM schendt door een vreemdeling het mvv-vereiste bij een aanvraag om een verblijfsvergunning met als doel verblijf bij echtgenote tegen te werpen, unaniem ontvankelijk verklaard. Het EHRM heeft daartoe overwogen ‘‘that the complaint raises serious issues of fact and law under the Convention, the determination of which requires an examination of the merits. The Court concludes therefore that this complaint is not manifestly ill-founded within the meaning of Article 35 par. 3 of the Convention. No other ground for declaring it inadmissible has been established. For these reasons, the Court unanimously Declares the application admissible, without prejudging the merits of the case.” Bovenstaande ontvankelijkverklaring bij unanimiteit van voormelde klacht, in samenhang met artikel 94 Grondwet, noopt de rechtbank tot toetsing aan artikel 8 EVRM. De rechtsoverweging in de Afdelingsjurisprudentie, onder meer in de uitspraak 200503851/1 van 11 november 2005 dat voor een beoordeling aan artikel 8 EVRM geen ruimte is bij de beantwoording van de vraag of het niet voldoen aan het mvv-vereiste in het kader van de behandeling van een aanvraag om verlening van een verblijfsvergunning regulier voor bepaalde tijd aan die vreemdeling kan worden tegengeworpen, doet daar niet aan af. De rechtbank is van oordeel dat in het bestreden besluit door verweerder geen “fair balance “ is gevonden tussen de in het geding zijnde relevante belangen. De tijdelijke scheiding van eiser van zijn gezin in het algemeen en van zijn echtgenote in het bijzonder door verweerders vasthouden aan het mvv-vereiste is in strijd met artikel 8 EVRM.

Rechters

In deze uitspraak zijn geen namen van rechters gepubliceerd.

Advocaten

• B.M. Kristel
• I. PROCESVERLOOP
• T. Hordijk

Partijen

• Staatssecretaris van Justitie

  verweerder · overheid

• [eiser]

  eiser · onbekend

Overheidspartijen

• Staatssecretaris van Justitie

  verweerder

Gemachtigden en juristen in deze zaak

In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.