ECLI:NL:RBSGR:2003:AL8199

Rechtbank 's-Gravenhage · 29-08-2003 · zaaknummer AWB 03/32603

Inhoudsindicatie

Mvv-vereiste / medische situatie. Niet in geschil is dat referent een ernstige vorm van epilepsie heeft met een gemiddelde van acht tot tien aanvallen per maand. Met betrekking tot de medische situatie van referent zitten in het dossier onder meer brieven van de behandeld arts van referent en twee rapporten van het BMA. Uit het eerste rapport van 17 januari 2003 van het BMA blijkt dat een scheiding van referent en eiseres voor de periode dat eiseres in Marokko verblijft in verband met het aanvragen van een mvv geen optie is. Gelet op het feit dat verweerder zijn handhaving eiseres geen verblijfsvergunning te verlenen heeft gestoeld op de mening dat referent eiseres gedurende een verblijf in Marokko kan vergezellen, en specifiek met betrek-king hiertoe het BMA om een nader advies heeft verzocht, gaat ook verweerder ervan uit dat een scheiding geen optie is. De rechtbank is echter van oordeel dat verweerder zich in redelijkheid niet op het standpunt heeft kunnen stellen dat het van referent en eiseres kan worden gevergd gezamenlijk in Marokko te verblijven om een mvv voor eiseres aan te vragen. Weliswaar stelt verweerder dat referent samen met eiseres maximaal drie maanden naar Marokko kan gaan, maar deze conclusie heeft verweerder genomen, zonder in te gaan op de woonsituatie van eiseres en referent in Marokko. Tijdens het gehoor van de ambtelijke commissie is gebleken dat referent volledig arbeidsongeschikt is. Voorts is tijdens dit gehoor gebleken dat eiseres en referent in Marokko niet bij familie kunnen verblijven. Derhalve is de woonsituatie bij verblijf in Marokko onzeker. Gelet op het feit dat de epilepsieaanvallen van referent naast bewustzijnsverlies gepaard gaan met incontinentie en gezien de frequentie van de aanvallen, is het belang van een goede woonsituatie naar het oordeel van de rechtbank evident. Daar komt bij dat zowel het BMA als de behandelend arts hebben geconstateerd dat in tijden van spanning het aantal epilepsieaanvallen dat referent heeft, toeneemt. De rechtbank is van oordeel dat verweerder in het bestreden besluit de onzekere woonsituatie ten onrechte niet heeft betrokken bij zijn oordeel over de medische situatie van referent. De enkele motivering in het bestreden besluit dat hetgeen wordt gesteld ten aanzien van de verblijfsmogelijk-heden in Marokko van eiseres (met kind) en eventueel referent geen bijzondere omstandigheden vormen die een beroep op de hardheidsclausule rechtvaardigen, acht de rechtbank onvoldoende. Het bestreden besluit is onzorgvuldig tot stand gekomen. Beroep gegrond.

Rechters

• H.B. van Gijn

Advocaten

• B.Th
• E.M. van den Brom
• I. PROCESVERLOOP

Partijen

• Staatssecretaris van Justitie

  verweerder · overheid

Overheidspartijen

• Staatssecretaris van Justitie

  verweerder

Gemachtigden en juristen in deze zaak

In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.