ECLI:NL:RBSGR:2003:AH9646

Rechtbank 's-Gravenhage · 27-06-2003 · zaaknummer AWB 02/499

Inhoudsindicatie

Vvtv / openbare orde / inherente afwijkingsbevoegdheid. Verweerder neemt het standpunt in dat aan het woord ‘kan’ in hoofdstuk A4/4.3.2.1 Vc-1994 geen afzonderlijke betekenis toekomt. Volgens de uitleg van verweerder wordt een vvtv geweigerd zodra een contra-indicatie zich voordoet. Verweerder is volgens het beleid niet gehouden om in een individuele zaak een belangafweging te verrichten, tenzij de vreemdeling bijzondere omstandigheden naar voren heeft gebracht die in zijn geval nopen tot toepassing van de inherente afwijkingsbevoegdheid zoals neergelegd in artikel 4:84 Awb. Deze bijzondere omstandigheden kunnen geen verband houden met de ernst van het misdrijf en de zwaarte van de veroordeling of het recidivegevaar. Bovenstaande impliceert dat het beleid naar het oordeel van verweerder geen enkele ruimte biedt de aard en de bestraffing van het gepleegde misdrijf bij de besluitvorming te betrekken, noch kan dit bij de belangenafweging op grond van artikel 4:84 Awb aan de orde komen. De rechtbank is van oordeel dat verweerder blijkens voormeld beleid de werking van artikel 4:84 Awb dermate verstrekkend mitigeert, dat er sprake is van kennelijk onredelijk beleid op dit punt. Hoewel artikel 12b, eerste lid, Vw verweerder beleids- en beoordelingsvrijheid biedt bij de verlening van een verblijfsvergunning, gaat deze vrijheid niet zover dat, nadat verweerder is overgegaan tot het vaststellen van vvtv-beleid, verweerder artikel 4:84 Awb zodanig kan beperken dat er slechts een beperkte belangenafweging mogelijk is. Hetgeen eiser heeft aangevoerd had bij de toepassing van het beleid betrokken dienen te worden. Beroep gegrond..

Rechters

• B.I. Klaassens
• H. Dragtsma
• K. Wentholt

Advocaten

• B. Werink

Gemachtigden en juristen in deze zaak

In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.