ECLI:NL:RBSGR:2003:AF7255

Rechtbank 's-Gravenhage · 25-02-2003 · zaaknummer AWB 02/30391

Inhoudsindicatie

Ongewenstverklaring / tijdsverloop / belangenafweging. Verweerder heeft eiser ongewenst verklaard, ruim vijfenhalf jaar nadat hij door een meervoudige strafkamer is veroordeeld tot een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van twaalf maanden. Blijkens het beleid dient in alle gevallen waarin tot ongewenstverklaring wordt overgegaan een zorgvuldige afweging plaats te vinden tussen de persoonlijke belangen van de vreemdeling en het algemeen belang van openbare orde. De rechtbank stelt voorop dat aan de motivering van de ongewenstverklaring hogere eisen worden gesteld naarmate er meer tijd is verstreken tussen het moment van de strafrechtelijke veroordeling en het nemen van het besluit tot ongewenstverklaring. Verweerder heeft ter verklaring van het tijdsverloop aangegeven dat eiser niet eerder ongewenst is verklaard omdat ervoor is gekozen om eerst de verblijfsrechtelijke aanvraag in de bezwaarfase af te ronden alvorens tot ongewenstverklaring over te gaan. Zo dit op zichzelf al een houdbare reden kan zijn om zolang te wachten met de ongewenstverklaring, heeft verweerder dit argument naar het oordeel van de rechtbank onvoldoende onderbouwd. De rechtbank ziet voorts niet in waarom aan het feit dat eiser na zijn veroordeling geen inbreuk meer heeft gemaakt op de openbare orde in de eerder genoemde belangenafweging geen betekenis toekomt enkel, vanwege de aard van het door eiser gepleegde delict en de hoogte van de daarvoor opgelegde straf. Bovendien is niet gebleken dat verweerder het al dan niet bestaan van recidivegevaar heeft betrokken bij eerdergenoemde belangenafweging. Voorts is de rechtbank - aan de hand van een door het Bureau medische advisering uitgebracht advies - van oordeel dat verweerder, door eiser ongewenst te verklaren en hem op die wijze te dwingen om terug te keren naar zijn land van herkomst, eiser de mogelijkheid ontneemt om in Nederland te worden behandeld in het kader van zijn psychische klachten, terwijl niet aannemelijk is geworden dat eiser deze behandeling in zijn land van herkomst zal kunnen ondergaan en er bovendien een reëel suïcidegevaar kan ontstaan. Naar het oordeel van de rechtbank heeft verweerder volstrekt onvoldoende gemotiveerd waarom ook na het verstrijken van vijfenhalf jaar sinds de veroordeling het belang dat uit het oogpunt van openbare orde met de ongewenstverklaring is gediend, prevaleert boven de persoonlijke belangen van eiser. Beroep gegrond.

Rechters

In deze uitspraak zijn geen namen van rechters gepubliceerd.

Advocaten

• B.H. Werink

Gemachtigden en juristen in deze zaak

In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.