ECLI:NL:RBSGR:2003:AF6479
Rechtbank 's-Gravenhage · 26-02-2003 · zaaknummer AWB 02/61888
Inhoudsindicatie
Verblijfsvergunning regulier / beperking / klemmende redenen. Ingevolgde artikel 14, tweede lid, Vw 2000 wordt een verblijfsvergunning regulier voor bepaalde tijd verleend onder beperkingen die verband houden met het doel waarvoor verblijf is toegestaan. De beperkingen zijn opgesomd in artikel 3.4, eerste lid, Vb 2000. De rechtbank verwijst naar de uitspraak AWB 01/55439 van 30 januari 2003 en artikel 14, tweede lid, Vw 2000 in samenhang met artikel 3.4, eerste lid, Vb 2000 en stelt voorop dat verweerder over het algemeen aanvragers van een reguliere verblijfsvergunning terecht in de gelegenheid stelt een beperking als bedoeld in laatstgenoemde bepaling aan te geven. Uit het wettelijk stelsel vloeit voort dat verweerder in beginsel uit mag gaan van de door de vreemdeling aangegeven beperking, nu het aan de vreemdeling is om te bepalen met het oog op welk verblijfsdoel hij een verblijfsvergunning aanvraagt. In bijzondere omstandigheden kan evenwel de bij het nemen van een besluit te betrachten zorgvuldigheid met zich brengen dat verweerder afwijkt van de door de vreemdeling aangegeven beperking dan wel met de vreemdeling overlegt over de aangegeven beperking. Dit kan het geval zijn indien die beperking, gelet op het feitelijk gewenste verblijfsdoel, kennelijk niet aan de orde is of kennelijk op een vergissing berust. In overgangsrechtelijke situaties kan aanleiding bestaan de reactie van de vreemdeling op het verzoek een beperking naar nieuw recht aan te geven, zodanig te duiden, zo nodig na overleg met de vreemdeling, dat recht wordt gedaan aan het bij de aanvraag beoogde verblijfsdoel. De aanvraag van eiser ziet op verschillende verblijfsdoelen. Voorafgaand aan het primaire besluit heeft verweerder daarom het Ministerie van Economische Zaken verzocht te onderzoeken of met de activiteiten van eiser een Nederlands belang wordt gediend alsmede eiser zelf gevraagd stukken te overleggen omtrent zowel zijn arbeid als zelfstandige als zijn werkzaamheden in loondienst. Naar het oordeel van de rechtbank had het in dit geval op de weg van verweerder gelegen in overleg te treden met de gemachtigde van eiser over de gewenste beperking(en). De rechtbank neemt hierbij in aanmerking dat onder oud recht een meeromvattende aanvraag als de onderhavige mogelijk was en dat de door eiser aangegeven gronden om voor een verblijfsvergunning in aanmerking te komen in de loop van de procedure niet zijn gewijzigd, waarbij arbeid als zelfstandige en in loondienst steeds voorop hebben gestaan. Verweerder is in het bestreden besluit echter op deze gronden niet ingegaan, maar heeft de aanvraag getoetst aan een verblijfsdoel - verblijf bij partner - dat bij de aanvraag niet aan de orde was. Het beëindigd zijn van deze relatie vormde juist de reden waarom de aanvraag, op andere gronden, is gedaan. Het bestreden besluit is niet met de vereiste zorgvuldigheid genomen en is niet deugdelijk gemotiveerd voorzover dit betreft de ongegrondverklaring van het bezwaar gericht tegen de afwijzing van de aanvraag van 3 december 1998. Beroep gegrond.
Rechters
Advocaten
- L. van Dijk
In deze zaak is een overheidspartij. De openbare publicatie koppelt een advocaat niet aan een proceszijde. Daarom staat bij de advocaat geen label "overheid" of "beide partijen": die koppeling staat niet in de bron.
Partijen
Staatssecretaris van Justitie
verweerder · overheid
Overheidspartijen
Staatssecretaris van Justitie
verweerder
Gemachtigden en juristen in deze zaak
In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.
Bron: openbaar gepubliceerde uitspraak van de Rechtspraak. Wij tonen alleen de metadata en de inhoudsindicatie zoals gepubliceerd; de volledige uitspraak lees je bij de bron. Klopt er iets niet of wilt u dit niet zo? Meld het via de contactpagina.