ECLI:NL:RBSGR:2002:AF3042
Rechtbank 's-Gravenhage · 17-12-2002 · zaaknummer AWB 01/32745, 01/32735 OVERIN A S2
Inhoudsindicatie
Afghanistan / categoriaal beschermingsbeleid / zienswijze. Eiseressen, afkomstig uit Afghanistan, hebben geen zienswijze ingediend. Verweerder stelt dat niet is toegestaan in beroep argumenten aan te voeren die eerder, in een zienswijze, aangevoerd hadden kunnen worden. De rechtbank oordeelt dat het standpunt van verweerder geen steun vindt in de (parlementaire geschiedenis van de) Vreemdelingenwet 2000. De zienswijze of het niet indienen van een zienswijze kan niet leiden tot een beperking van de omvang van het geding. Op de aanvraag om toelating is afwijzend beslist, omdat verweerder van oordeel is dat eiseressen geen vluchteling zijn en dat geen schending van artikel 3 EVRM dreigt. Tevens is toelating op grond van artikel 29, eerste lid aanhef onder d, Vw 2000 geweigerd in verband met eerder verblijf in Pakistan. Door verweerder is gesteld dat dit niet meer wordt tegengeworpen. Verweerder wijst op grond van artikel 83 Vw 2000 op de inmiddels gewijzigde situatie in het land van herkomst, zowel met betrekking tot de beoordeling van het vluchtelingschap als met betrekking tot het beleid van categoriale bescherming. De rechtbank is van oordeel dat artikel 83 Vw 2000 zowel betrekking kan hebben op een wijziging van de algemene omstandigheden in het land van herkomst als op een wijziging van het beleid inzake categoriale bescherming. Toetsing van het vluchtelingschap dient niet alleen ex nunc plaats te vinden. Indien in het bestreden besluit, ex-tunctoetsend, ten onrechte toelating als vluchteling is afgewezen, kan een beoordeling ex nunc alleen leiden tot een ongegrondverklaring indien verweerder bevoegd zou zijn de aanvankelijke beslissing in te trekken. Een beoordeling van de aanvraag in het licht van de gewijzigde omstandigheden in het land van herkomst dient zorgvuldig te geschieden; de vreemdeling dient te worden gehoord, alvorens tot een dergelijk oordeel wordt gekomen. Dit is niet gebeurd. Het beroep met betrekking tot de weigering een verblijfsvergunning te verlenen op de gronden zoals vermeld in artikel 29, eerste lid onder a,b en c, Vw 2000 is gegrond. De beëindiging van het categoriaal beschermingsbeleid kan, gezien de beoordelingsruimte en de beleidsvrijheid die verweerder daarbij heeft, de rechterlijke toets doorstaan. Beroep gegrond.
Advocaten
- G.M.H. Hoogvliet
- W. Spijkstra
Gemachtigden en juristen in deze zaak
In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.
Bron: openbaar gepubliceerde uitspraak van de Rechtspraak. Wij tonen alleen de metadata en de inhoudsindicatie zoals gepubliceerd; de volledige uitspraak lees je bij de bron. Klopt er iets niet of wilt u dit niet zo? Meld het via de contactpagina.