ECLI:NL:RBSGR:2002:AF1000

Rechtbank 's-Gravenhage · 04-07-2002 · zaaknummer AWB 01/42703

Inhoudsindicatie

Traumatabeleid / doorprocederen na verlening vtv bepaalde tijd / privé-sfeer. Uit de parlementaire geschiedenis (TK 1999-2000, 26732, nrs. 3 en 7) blijkt dat met de (b en) c-grond(en) beoogd is alle gronden op te nemen die onder de Vw leidden tot een vergunning tot verblijf om klemmende redenen van humanitaire aard, behalve diegenen die onder de Vw voor een verblijfsvergunning in aanmerking kwamen na drie jaar in het bezit te zijn geweest van een vvtv. Bevestigd is dat het vigerende traumatabeleid gehandhaafd zal worden en verweerder heeft aangegeven voornemens te zijn het traumatabeleid van werkinstructie 31 over te hevelen naar de Vc 2000. In hoofdstuk C1/4.2.4 Vc 2000 is vervolgens alleen het traumatabeleid opgenomen zoals dat -grotendeels- ook in de werkinstructie was opgenomen, met dien verstande dat bij de opsomming van traumatische gebeurtenissen is opgenomen dat deze opsomming limitatief is. Omdat het evenwel blijkens de parlementaire geschiedenis niet de bedoeling was de gronden voor toelating te beperken is bij TBV 2001/29 van 20 september 2001 ook onder de werking van de c-grond gebracht de asielzoeker van wie wegens bijzondere individuele klemmende redenen van humanitaire aard, anders dan traumata, niet in redelijkheid kan worden verlangd dat hij terugkeert naar het land van herkomst. In hoofdstuk C/4.2.4 Vc 2000 is inmiddels het onderdeel "Bijzondere individuele klemmende redenen van huma-niitaire aard" opgenomen. Hieruit volgt dat na 1 april 2001 traumata of andere bijzondere individuele klemmende redenen van humanitaire aard als bedoeld in hoofdstuk C1/4.2 Vc 2000 leiden tot verlening of weigering van een vergunning tot verblijf asiel en dat beoogd is het beleid zoals dat onder de Vw werd gevoerd voort te zetten onder de Vw 2000. In de thans bestreden beschikking is slechts overwogen dat de verkrachting die plaatshad in de privé-sfeer, niet valt onder de limitatieve opsomming in hoofdstuk C1/4.2.2 Vc 2000 en dat er blijkens de nota van de Geneeskundige Inspectie geen medische noodzaak tot verblijf in Nederland is aangetoond. De beschikking geeft er aldus geen blijk van dat verweerder acht heeft geslagen op hetgeen de rechtbank in haar uitspraak van 15 juni 2001 heeft overwogen, waaronder de conclusie dat (en waarom) van eiseres niet kan worden verlangd dat zij terugkeert naar haar land van herkomst. Ook heeft verweerder niet onderkend dat geen sprake is van een beoogde beleidswijziging na 1 april 2001 en dat verweerder de aanvraag diende te toetsen aan hetzelfde traumatabeleid als het beleid waarover de rechtbank in de uitspraak van 15 juni 2001 had geoordeeld. Daar komt nog bij dat niet is bezien of er aanleiding was op grond van bijzondere individuele klemmende redenen van humanitaire aard tot vergunningverlening over te gaan. Dit laatste was ten tijde van de beschikking niet in het beleid opgenomen, maar had dat gezien de wetsgeschiedenis wel behoren te zijn en verweerder kan zich er derhalve niet op beroepen dat zulks destijds geen beleid was. Dit geldt temeer nu in hoofdstuk C1/4.2.4 Vc 2000 inmiddels het onderdeel 'Bijzondere individuele klemmende redenen van humanitaire aard' is opgenomen. Verweerder had derhalve, indien hij van oordeel was dat eiseres niet in aanmerking kwam voor een vergunning op grond van het traumatabeleid, moeten bezien of sprake was van bijzondere individuele omstandigheden die tot vergunningverlening hadden behoren te leiden. Beroep deels niet-ontvankelijk, deels gegrond.

Rechters

• F.P. Dresselhuys-Doeleman

Advocaten

• A. van Blankenstein
• N. Wittich-Schmidt

Gemachtigden en juristen in deze zaak

In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.