ECLI:NL:RBSGR:2001:AD7564

Rechtbank 's-Gravenhage · 09-10-2001 · zaaknummer AWB 01/44447

Inhoudsindicatie

Bewaring / staandehouding / WAV. De rechtbank overweegt dat uit de uitspraak van 27 juli 2001, nr. 200103415/1 van de Afdeling bestuursrechtspraak Raad van State blijkt dat de Afdeling primair het oog heeft gehad op de beoordeling door de vreemdelingenrechter van het strafrechtelijk voortraject. De rechtbank ziet geen aanleiding de jurisprudentie van de Afdeling door te trekken voor een geval als het onderhavige, waarbij voorafgaande aan de vreemdelingrechtelijke ophouding een controle op grond van het bepaalde in de Wet arbeid vreemdelingen (WAV) heeft plaatsgevonden. In dit kader geldt dat de WAV een bijzondere wet is, primair een arbeidsmarktinstrument, maar met als onmiskenbaar nevendoel illegale arbeid door vreemdelingen, die het niet is toegestaan in Nederland te verblijven, tegen te gaan. Ten aanzien van beroepsprocedures in het kader van de WAV heeft juist de rechtbank te ’s-Gravenhage als bedoeld in artikel 71, eerste lid Vw 2000 (de vreemdelingenrechter) competentie. Bovendien vindt de rechtbank een argument in het feit dat in een procedure op grond van de WAV, anders dan in een strafprocedure, de rechtmatigheid van de opsporingsmaatregelen helemaal niet meer aan de orde komen. Ook uit de wetsgeschiedenis valt niet af te leiden dat de rechter in vreemdelingenzaken slechts kan oordelen over de aanwending van bevoegdheden voortvloeiende uit de Vw 2000. De rechtbank is door een noot bij JV 2001/234 op het spoor gezet van de brief van de staatssecretaris van Justitie aan de voorzitter van de Tweede Kamer van 10 mei 2000. In de bijlage van deze brief valt bij de beantwoording van de vraag hoe de rechter een beroep beoordeelt tegen handelingen in het kader van toezicht te lezen: "Deze handelingen kunnen worden beoordeeld in het kader van een beroep tegen een beschikking, zoals het besluit waarbij de vreemdeling in bewaring wordt gesteld. Bij de beoordeling van de rechtmatigheid van de inbewaringstelling wordt het hele voortraject betrokken.“ In het voorgaande ziet de rechtbank aanleiding de rechtmatigheid van het voorafgaande WAV-traject bij die van de onderwerpelijke maatregel te betrekken. Blijkens het proces-verbaal heeft de controle op grond van de WAV plaatsgevonden in een winkel waarvan bekend was dat bij eerdere controles illegale vreemdelingen werkend zijn aangetroffen. De gemachtigde van de vreemdeling, die naar aanleiding van hetgeen de vreemdeling tegenover hem heeft verklaard, zelf de situatie ter plaatse in ogenschouw heeft genomen, heeft ter zitting een situatieschets getoond. Hieruit blijkt dat de vreemdeling zich niet in de winkel bevond, doch in een nabijgelegen woonhuis. Tussen deze (hoek)panden bestaat een interne doorgang. De vreemdeling werd bovendien niet werkend aangetroffen. Verweerder heeft dit ter zitting niet weersproken. Nu de vreemdeling zich niet in het pand bevond waar de controle op grond van de WAV plaatsvond, is de rechtbank van oordeel dat de verbalisanten niet zijn gebleven binnen de bevoegdheid, die is neergelegd in de artikel 15 e.v. WAV. Dit leidt tot het oordeel dat de hierbij verkregen gegevens ten onrechte zijn gebruikt voor de onderbouwing van het redelijk vermoeden van illegaal verblijf. Nu niet is gebleken dat er overigens concrete aanwijzingen waren over illegaal verblijf van de vreemdeling heeft de staande- en ophouding onrechtmatig plaatsgevonden. De op de ophouding gevolgde inbewaringstelling dient derhalve ook voor onrechtmatig te worden gehouden. Beroep gegrond, toekenning schadevergoeding.

Rechters

• M.J. van den Bergh

Advocaten

• J. Singh

Partijen

• Staatssecretaris van Justitie

  verweerder · overheid

Overheidspartijen

• Staatssecretaris van Justitie

  verweerder

Gemachtigden en juristen in deze zaak

In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.