ECLI:NL:RBSGR:2001:AB2401

Rechtbank 's-Gravenhage · 07-05-2001 · zaaknummer AWB 99/1577

Inhoudsindicatie

Voorgezet verblijf / klemmende redenen. In geschil is de handhaving d.d. 2 april 1999 van de niet-inwilliging van de aanvraag van Marokkaanse eiseres om verlening van een vtv met als doel klemmende redenen van humanitaire aard. Daartoe heeft zij onder meer aangevoerd dat zij is geïntegreerd in de Nederlandse samenleving en dat terugkeer naar het land van herkomst niet van haar gevergd kan worden gelet op de situatie van alleenstaande vrouwen met een (buitenechtelijk) kind in Marokko, de maatschappelijke positie van eiseres aldaar en de mate van opvang door familieleden, alsmede de zorg voor haar kind welke haar zal belemmeren in het vinden van werk buitenshuis. Eiseres wijst in dit verband op een rapportage inzake het Islamitisch recht en familiebetrekkingen in Marokko. De rechtbank overweegt dat verweerder niet in redelijkheid heeft kunnen beslissen dat er geen klemmende redenen van humanitaire aard aanwezig zijn. Daarbij wordt in aanmerking genomen dat eiseres, wier hele familie in Nederland woont, door haar ex -echtgenoot en zijn familie fysiek en mentaal is mishandeld omdat zij kinderloos bleef tijdens dit huwelijk. Van belang is voorts dat eiseres niet alleen een gescheiden vrouw is maar bovendien een kind heeft gekregen uit een relatie met een man met wie zij niet was getrouwd. De rechtbank wijst in dit verband op de eerder genoemde rapportage waarin staat dat de positie van ongehuwde moeders en hun bastaardkinderen in Marokko zowel naar de regels van het positieve recht als naar de lokale gebruiken slecht is. Zowel juridisch als sociaal kunnen deze moeders en hun kinderen nauwelijks een behoorlijk leven leiden wanneer zij niet de bescherming, steun en het onderhoud van hun vader/grootvader en broers/ooms genieten. De positie van deze vrouwen en kinderen is beduidend veel slechter, zowel in juridisch als sociaal opzicht, dan de positie van "gewone" gescheiden vrouwen. De rechtbank stelt voorts vast dat de bevindingen in bovengenoemde rapportage grotendeels worden onderschreven in het individueel ambtsbericht, nu daarin wordt vermeld dat op het platteland van Marokko waar 80 procent van de bevolking analfabeet is, wordt vastgehouden aan traditionele waarden en normen zoals die in het gewoonterecht tot uiting komen. Een punt van zorg volgens het individueel ambtsbericht is voorts hoe moeder en kind in Marokko zonder familie in hun onderhoud kunnen voorzien. In het ambtsbericht wordt ook nog opgemerkt dat Marokko een land is met een enorme werkloosheid en praktisch geen door de staat georganiseerd sociaal voorzieningensysteem, dat het gebruikelijk is dat de familie bijspringt in het geval een familielid (man of vrouw) niet in zijn levensonderhoud kan voorzien, en dat indien de vrouw geen familie in Marokko heeft, er weinigen zullen zijn die zich om het lot van moeder en kind bekommeren. Voorzover in de bestreden beschikking wordt gesteld dat eiseres een baan kan vinden in de stad en haar kind in een crèche kan laten verblijven overweegt de rechtbank dat onvoldoende aandacht is besteed aan het bericht van de Nederlandse ambassade te Rabat van 8 januari 1999. Volgens dit bericht kunnen de openingstijden van de crèche voor werkende en alleenstaande moeders een probleem vormen nu de crèches zijn gesloten tussen 12.00 uur en 14.00 uur. Gelet op het voorgaande is de rechtbank van oordeel dat niet met zekerheid kan worden gesteld dat eiseres zich in economisch en sociaal opzicht in het land van herkomst zal kunnen handhaven. Beroep gegrond.

Rechters

• M.A.A. Mondt-Schouten

Advocaten

• M. Samama

Partijen

• Staatssecretaris van Justitie

  verweerder · overheid

Overheidspartijen

• Staatssecretaris van Justitie

  verweerder

Gemachtigden en juristen in deze zaak

In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.