ECLI:NL:RBSGR:2001:AB1913

Rechtbank 's-Gravenhage · 02-05-2001 · zaaknummer AWB 00/10960

Inhoudsindicatie

Mvv-vereiste / overgangsrecht. Bezwaar door Israëlische verzoekster tegen de buitenbehandelingstelling van de aanvraag om verlenging van de geldigheidsduur van een vtv onder de oude Vw wordt aangemerkt als bezwaar tegen afwijzing van een aanvraag tot verlening van een vtv regulier als bedoeld in artikel 14 Vw 2000. De schorsingsregeling van artikel 32 Vw wordt aangemerkt als recht (procedurevoorschrift) dat van toepassing is op de behandeling van het bezwaarschrift (artikel 118.2 Vw 2000), zodat die schorsingsregeling van toepassing blijft op bezwaar dat is gemaakt tegen een besluit dat voor 1 april 2001 is bekendgemaakt. Artikel 33b Vw is geen procedurevoorschrift van de behandeling van het bezwaar, maar een bepaling betreffende een bevoegdheid van de president. Het overgangsrecht van artikel 118.2 Vw 2000 is daarom niet van toepassing, zodat na 1 april 2001 niet meer kan worden kortgesloten met toepassing van artikel 33b Vw. In reguliere zaken kan worden kortgesloten met toepassing van artikel 78 Vw 2000. Het beleid van TBV 2000/14 is niet kennelijk onredelijk. Vanwege het bijzondere karakter van een op artikel 4:5 Awb gebaseerd besluit dient in bezwaar beoordeeld te worden of het primaire besluit rechtmatig was. Dat door wetswijziging het ontbreken van een mvv niet langer een grond is voor een besluit om de aanvraag niet te behandelen, is niet een wijziging in de situatie die bij de heroverweging ingevolge artikel 7:11 Awb bij het nemen van een beslissing op het bezwaar in aanmerking moet worden genomen. Onder de Vw 2000 is het ontbreken van een mvv een imperatieve afwijzingsgrond behoudens vrijstellingen en hardheidsclausule. Voor de beoordeling van het verzoek is daarom bepalend of de aanvraag om verlenging niet tijdig is gedaan wegens omstandigheden die verzoekster niet zijn toe te rekenen dan wel of verweerder niet in redelijkheid heeft kunnen weigeren de bij het mvv-vereiste behorende hardheidsclausule toe te passen. Er is geen materieel verschil tussen de hardheidsclausule van artikel 16a.6 Vw en artikel 3.71.4 Vb 2000 j° artikel 16.2 Vw 2000. In dit bijzondere geval, waarin onder meer de rappelbrief niet is verzonden, kan verweerder niet in redelijkheid het mvv-vereiste blijven tegenwerpen. Of verweerder ten tijde van de primaire beschikking toepassing had moeten geven aan artikel 16a.6 Vw dan wel artikel 52a sub e Vb dan wel aan de "tenzij"-clausule van TBV 2000/14 hangt mede af van verweerders beoordelingsvrijheid en kan in het midden blijven. Onder de Vw 2000 is het wettelijk en beleidsmatig kader niet anders. Toewijzing verzoek.

Rechters

• A.W.M. van Hoof

Advocaten

In deze uitspraak zijn geen advocaten of gemachtigden met naam genoemd.

Gemachtigden en juristen in deze zaak

In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.