ECLI:NL:RBSGR:2001:AB1407

Rechtbank 's-Gravenhage · 05-03-2001 · zaaknummer AWB 00/6448, 00/6450

Inhoudsindicatie

Land van eerder verblijf / duurzame bescherming. Ingeval een asielaanvraag - zoals in het onderhavige geval - wordt afgewezen op grond van het in artikel 15c, eerste lid, sub c, Vw bepaalde, hoeft niet te worden vastgesteld of de vreemdeling al dan niet als vluchteling in de zin van het Verdrag valt aan te merken. Dit volgt uit REK-uitspraak AWB 95/6137 d.d. 19 oktober 1995. Verweerder hanteert dit ook als uitgangspunt in werkinstructie 233 d.d. 31 juli 2000, inzake de toepassing van artikel 15c, eerste lid, sub c, Vw. Wel dient - voor zover hier van belang - te worden bepaald of de vreemdeling in het land van eerder verblijf heeft verbleven onder omstandigheden die ter plaatse niet als abnormaal zijn aan te merken. Voorts dient te worden vastgesteld of het land van eerder verblijf de vreemdeling duurzame bescherming tegen refoulement biedt. Nagegaan moet worden of het betreffende land partij is bij het Verdrag èn of het dit te goeder trouw naleeft. Ook moet vaststaan dat de vreemdeling toegang krijgt tot het grondgebied van dit land. Dit kan blijken uit een schriftelijk bericht betreffende de vreemdeling in kwestie, bijvoorbeeld een claimakkoord, maar ook uit algemene informatie. Niet nodig is dat de vreemdeling over een verblijfstitel voor het betreffende land beschikt. Achtergrondgedachte van artikel 15c, eerste lid, sub c, Vw is dat een vreemdeling, die stelt in zijn land van herkomst voor vervolging te vrezen te hebben, zonder statusbepaling kan worden teruggestuurd naar een derde land waar hij voor zijn komst naar Nederland heeft verbleven, mits dit verblijf aan bepaalde kwaliteitseisen voldeed èn vaststaat dat hem duurzame bescherming tegen refoulement zal worden geboden. De rechtbank is van oordeel dat de wijze waarop verweerder in het onderhavige geval toepassing heeft gegeven aan artikel 15c, eerste lid, sub c, Vw niet in overeenstemming is te brengen met de hierboven genoemde uitgangspunten. Evenmin is naar haar oordeel recht gedaan aan de - door verweerder niet in twijfel getrokken - omstandigheid dat eisers staatloos zijn. Enerzijds is verweerder ten aanzien van eisers wèl tot statusbepaling overgegaan, en wel voorzover het betreft de situatie in Azerbeidzjan, de Russische Federatie en Armenië. Anderzijds is de vraag of de Russische Federatie en/of Armenië aan eisers duurzame bescherming in de zin van artikel 15c, eerste lid, sub c, Vw kunnen/kan bieden naar het oordeel van de rechtbank onderbelicht gebleven. Voorts is het de rechtbank niet duidelijk op welke grond verweerder de artikel 3 EVRM-toets ten aanzien van eisers heeft toegepast op de situatie in Azerbeidzjan, en hen (mede) als vestigingsalternatief Nagorno Karabach heeft tegengeworpen. Dit valt immers niet te rijmen met de staatloosheid van eisers, gegeven het feit dat verweerder niet heeft betoogd dat eisers (alsnog) de Azerbeidzjaanse nationaliteit zouden kunnen verkrijgen. Evenmin valt dit te rijmen met verweerders standpunt dat de vraag of eisers in Azerbeidzjan aan vervolging hebben blootgestaan in het onderhavige geval buiten beschouwing kan blijven. Hierbij is van belang dat verweerder deze vraag weliswaar in algemene zin ontkennend heeft beantwoord, doch hieraan geen onderzoek naar eisers' specifieke belevenissen in Azerbeidzjan ten grondslag heeft gelegd. Op grond van het voorgaande is de rechtbank van oordeel dat de bestreden beslissingen een deugdelijke juridische grondslag ontberen en reeds om die reden voor vernietiging in aanmerking komen. Beroep gegrond.

Rechters

• M.C.R. Derkx

Advocaten

• G.M.H. Hoogvliet
• I. ONTSTAAN EN LOOP VAN HET
• J.G. Wiebes

Gemachtigden en juristen in deze zaak

In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.