ECLI:NL:RBROT:2016:8599

Rechtbank Rotterdam · 17-11-2016 · zaaknummer ROT 16/435

Inhoudsindicatie

Artikel 61 lid 1 en lid 5 Wmg bevat een bevoegdheid voor NZa om gegevens te vorderen en een daarmee corresponderende verplichting voor de zorgaanbieder om daar gevolg aan te geven. De belangen die de Wmg beoogt te beschermen, rechtvaardigen dat toezicht en de wijze waarop het wordt uitgeoefend, alsmede het gebruik van aldus verkregen gegevens bij de vaststelling van een inbreuk daarop (vgl. HR 19 september 2006, ECLI:NL:HR:2006:AV1141 en HR 21 december 2010, ECLI:NL:HR:2010:BL0666). De rechtbank is van oordeel dat artikel 6 lid 1 EVRM, waarin het zwijgrecht impliciet wordt gewaarborgd, aan het vorenstaande niet in de weg staat. Dat ten tijde van de vordering niet kon worden uitgesloten dat de door eiseres te verstrekken inlichtingen zullen worden gebruikt voor het opleggen van een boete aan haar – een criminal charge – maakt dit niet anders. De rechtbank neemt hierbij in ogenschouw dat de vier ordners – anders dan eiseres meent – niet als wilsonafhankelijk materiaal moeten worden aangemerkt (HR 24 april 2015, ECLI:NL:HR:2015:1141 en HR 29 mei 2015, ECLI:NL:HR:2015:1359). De gestelde omstandigheid dat de ordners in kwestie - die administratieve gegevens bevatten - door eiseres zelf zijn samengesteld en dat zij medewerking heeft verleend door deze gegevens te overleggen, doen er niet aan af dat sprake is van wilsonafhankelijk materiaal. Voorts heeft geen dwang met betrekking tot de toepassing van artikel 61 Wmg plaatsgevonden. Eiseres heeft immers uit eigen beweging de vier ordners - om haar moverende redenen - overgelegd nadat boeterapport 1 was opgemaakt, waarin was geconcludeerd dat de artikelen 35 en 36 van de Wmg waren overtreden. De overtreding van artikel 61 van de Wmg door eiseres staat daarom vast. De omstandigheid dat de aan de boeteoplegging voorafgaande aanwijzing aan de stichting en eiseres ter zake van de wijze van declareren en de beslissing tot openbaarmaking daarvan, heeft gezorgd voor de nodige negatieve publiciteit in diverse nieuwsbladen, dient naar het oordeel van de rechtbank in het onderhavige geval niet mee te wegen bij de vaststelling van de boetehoogte. NZa is bij haar besluitvorming van een beperkt wederrechtelijk verkregen voordeel uitgegaan door uitsluitend in ogenschouw te nemen tot welk bedrag ten onrechte is gedeclareerd in de zeven nader onderzochte dossiers. In dit verband heeft NZa zich op het standpunt gesteld dat zij bij de boeteoplegging geen rekening hoeft te houden met de civiele veroordelingen van eiseres, omdat die geen betrekking hebben op deze zeven dossiers maar declaraties aangaande andere verzekerden. Ter zitting heeft eiseres dit weliswaar weersproken, maar heeft zij die weerspreking niet onderbouwd, zodat de rechtbank geen aanleiding ziet om uit te gaan van een cumulatie op dit punt. Gelet hierop zal de op te leggen bestuurlijke boete met het oog op afschrikking in beginsel meer moeten bedragen dan het door NZa geraamde wederrechtelijk verkregen voordeel van € 70.927,32. Daar staat tegenover dat eiseres thans een bijstandsuitkering ontvangt en dat zij – zoals gezegd – is veroordeeld tot betaling van een aanzienlijk bedrag aan zorgverzekeraars. De omstandigheid dat een belanghebbende beschikt over een inkomen op het bestaansminimum, al dan niet in combinatie met het bestaan van schulden, kan tot gevolg hebben dat een bestuurlijke boete die is gerelateerd aan het wederrechtelijk verkregen voordeel onevenredig uitpakt.

Rechters

• A. van Gijzen
• A.C. Hendriks
• J. Bergen

Advocaten

In deze uitspraak zijn geen advocaten of gemachtigden met naam genoemd.

Gemachtigden en juristen in deze zaak

In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.