ECLI:NL:RBROT:2015:223

Rechtbank Rotterdam · 19-01-2015 · zaaknummer ROT 14-2122

Inhoudsindicatie

Verweerder heeft niet in redelijkheid gebruik kunnen maken van zijn in artikel 4:35, tweede lid, aanhef en onder a, van de Awb neergelegde bevoegdheid. De berekening van de kostprijs van het door eiseres gehanteerde uurtarief heeft sinds 2002 bij verweerder geen vragen opgeroepen. Eerst naar aanleiding van de aanvraag om subsidie in juni 2012 heeft verweerder eiseres in december 2012 gevraagd naar een onderbouwing van het uurtarief. Deze vraagstelling is in diverse besprekingen niet eenduidig geweest. De rechtbank heeft er oog voor dat eiseres de kostenposten onvoldoende cijfermatig heeft ingevuld. Daar staat evenwel tegenover dat eiseres onweersproken heeft gesteld dat haar administratie er niet op is ingericht om bepaalde kostenposten uit te splitsen. Nu de berekening van het uurtarief van eiseres al minstens 10 jaar op een bepaalde wijze plaatsvond en verweerder kennelijk niet eerder eisen heeft gesteld aan de inrichting van de administratie van eiseres is de rechtbank van oordeel dat verweerder niet meer in redelijkheid tot het oordeel kon komen dat eiseres onjuiste of onvolledige gegevens heeft verstrekt die tot een onjuiste beschikking op de aanvraag zou hebben geleid.

Rechters

• C.F.J. de Jongh
• H. Bedee
• M. Schoneveld

Advocaten

• B.J.W. Walraven
• S.B.H. Fijneman

Partijen

• het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Rotterdam

  verweerder · overheid

Overheidspartijen

• het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Rotterdam

  verweerder

Gemachtigden en juristen in deze zaak

In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.