ECLI:NL:RBOBR:2015:756
Rechtbank Oost-Brabant · 16-02-2015 · zaaknummer 14_2060
Inhoudsindicatie
Wet beheer rijkswaterstaatwerken (Wbr). Kennisgeving Wijziging Voorzieningen op verzorgingsplaatsen langs rijkswegen (energielaadpunten). Wijziging tenaamstelling. Belangen. Privaatrechtelijke belemmering. Staatssteun. Zelf in de zaak voorzien. De wijziging van de tenaamstelling is dan ook niet in strijd met het rechtszekerheidsbeginsel, terwijl in hetgeen eiseressen hebben aangevoerd ook anderszins geen aanknopingspunt bestaat voor de conclusie dat die wijziging ontoelaatbaar is. Voor zover eiseressen betogen dat het bestreden besluit in strijd is met het Bouwbesluit 2012 en het bestemmingsplan Buitengebied Maasdonk, moet worden geoordeeld dat dit betoog niet slaagt, omdat de in dat kader te behartigen belangen niet bij de beoordeling van een aanvraag op grond van de Wbr moeten worden getoetst, maar bij de beoordeling van de aanvraag om verlening van een omgevingsvergunning op basis van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht. De beroepsgrond van eiseressen dat aan het bestreden besluit een evidente privaatrechtelijke belemmering in de weg staat, faalt. De voorzieningenrechter van de rechtbank en het gerechtshof – kort gezegd – hebben geoordeeld dat het Convenant, noch de bilaterale overeenkomst, noch de gebruiksovereenkomst worden geschonden. De beroepsgrond van eiseressen dat het bestreden besluit in strijd is met staatssteunregels, faalt ook. Aan deze beroepsgrond ligt ten grondslag het betoog van eiseressen dat sprake is van ongeoorloofde staatssteun, omdat de Staat (-) heeft vrijgesteld van de gebruiksvergoeding voor het exploiteren van het oplaadstation en de Staat deze steunmaatregel ten onrechte niet heeft gemeld bij de Commissie. Niet in geschil is dat verweerder met de Wbr-vergunning zelf geen voordeel verstrekt. De rechtbank is dan ook van oordeel dat de vrijstelling van de gebruiksvergoeding los kan worden gezien van onderhavige Wbr-vergunning en dat het betoog van eiseressen in de onderhavige procedure slechts indirect aan de orde kan komen, en wel in het kader van de vraag of staatssteun mogelijk een beletsel is voor de financieel-economische uitvoerbaarheid van de Wbr-vergunning (vergelijk de uitspraak van de Afdeling van 10 december 2014, ECLI:NL:RVS:2014:4428). Een dergelijk betoog kan volgens die jurisprudentie slechts leiden tot vernietiging van het bestreden besluit indien en voor zover het aangevoerde leidt tot de conclusie dat verweerder op voorhand in redelijkheid had moeten inzien dat de Wbr-vergunning niet kan worden uitgevoerd. In hetgeen eiseressen hebben aangevoerd bestaat daarvoor geen grond. In dit licht bezien en in aanmerking genomen de brief van de Commissie van 2 oktober 2014, alsook het vonnis van de voorzieningenrechter en het arrest van het gerechtshof, bestaat geen grond voor de conclusie dat de Unierechtelijke verplichting tot loyale samenwerking (zoals neergelegd in artikel 4, derde lid, van het Verdrag betreffende de Europese Unie) met zich brengt dat de rechtbank het bestreden besluit moet vernietigen.
Advocaten
In deze uitspraak zijn geen advocaten of gemachtigden met naam genoemd.
In deze zaak is een overheidspartij. De openbare publicatie koppelt een advocaat niet aan een proceszijde. Daarom staat bij de advocaat geen label "overheid" of "beide partijen": die koppeling staat niet in de bron.
Partijen
de minister van Infrastructuur en Milieu
verweerder · overheid
Overheidspartijen
de minister van Infrastructuur en Milieu
verweerder
Gemachtigden en juristen in deze zaak
In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.
Bron: openbaar gepubliceerde uitspraak van de Rechtspraak. Wij tonen alleen de metadata en de inhoudsindicatie zoals gepubliceerd; de volledige uitspraak lees je bij de bron. Klopt er iets niet of wilt u dit niet zo? Meld het via de contactpagina.