ECLI:NL:RBNNE:2020:4159

Rechtbank Noord-Nederland · 22-12-2020 · zaaknummer 8195376 CV EXPL 19-7663

Inhoudsindicatie

In deze zaak gaat het om de voor partijen principiële vraag hoe artikel 7, eerste lid, tweede alinea, van de algemene voorwaarden van ONVZ - waarin naast een zogenoemde harde "na-u-clausule" een excedent-clausule is opgenomen - moet worden uitgelegd. Wanneer één van de verzekeraars een harde na-u-clausule hanteert en de andere een zachte, dan moet de verzekering met de harde clausule worden weggedacht en zal de andere verzekeraar de schade volledig moeten uitkeren. Volgens vaste rechtspraak vallen twee “na-u-clausules” van dezelfde “sterkte” tegen elkaar weg. In zo’n geval gelden weer de gewone regels van samenloop en moet de onderlinge draagplicht van de verzekeraars op de voet van artikel 7:961 lid 3 BW worden bepaald. Anders dan ONVZ ingang wil doen vinden, ziet de kantonrechter geen inhoudelijk onderscheid tussen de door beide partijen gebruikte bepalingen. Het enkele feit dat ONVZ gebruik maakt van twee separate alinea's maakt niet dat er een andere inhoudelijke uitleg gegeven moet worden aan de bepaling dan aan de bepaling van UVM. In beide gevallen gaat het om een "harde na u"-bepaling alsmede om een excedent-clausule. Ook als artikel 7, eerste lid, tweede alinea van de ONVZ-voorwaarden los gezien moet worden van de na u-clausule, is de vordering naar het oordeel van de kantonrechter niet toewijsbaar omdat aan de daar geformuleerde voorwaarde niet is voldaan. De kantonrechter ziet de zelfstandige werking van de excedent-bepaling dan ook niet. Al met al leidt dit ertoe dat het bepaalde in artikel 7:961, derde lid, BW opgeld doet en de onderlinge draagplicht van elk van de verzekeraars in de schade moet worden bepaald. De vordering wordt afgewezen.

Rechters

• C.J.R. de Locht

Advocaten

In deze uitspraak zijn geen advocaten of gemachtigden met naam genoemd.

Gemachtigden en juristen in deze zaak

In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.