ECLI:NL:RBNNE:2016:1631

Rechtbank Noord-Nederland · 31-03-2016 · zaaknummer LEE 15/1050

Inhoudsindicatie

In geschil is het antwoord op de vraag of de voorlopige aanslag forensenbelasting terecht is opgelegd. Het geschil spitst zich toe op de vraag of eiser de woning meer dan 90 dagen van het belastingjaar 2014 voor zichzelf of zijn gezin beschikbaar heeft gehouden in de zin van artikel 2, eerste lid, van de Verordening op de heffing en invordering van forensenbelasting in de gemeente Ameland 2014. Niet in geschil is dat uit de verhuurbemiddelingsovereenkomst voortvloeit dat het eiser vanaf 17 juni 2014 gedurende de rest van 2014 vrij stond om gebruik te maken van de woning indien de woning in de door hem gewenste periode niet reeds was verhuurd en het eigen gebruik werd gemeld aan [A]. In theorie kon de woning vanaf 17 juni 2014 dus gedurende 197 dagen voor eiser of zijn gezin beschikbaar worden gehouden voor eigen gebruik. Voorts volgt uit het verhuuroverzicht dat vanaf 17 juni 2014 het eigen gebruik van de woning voor eiser of zijn gezin gedurende 99 dagen was uitgesloten in verband met verhuur of aan derden toegekende rechten tot verhuur. Niet gezegd kan worden dat eiser de woning de in de periode van 29 augustus 2014 tot en met 1 september 2014 voor zichzelf en zijn gezin ter beschikking heeft gehouden voor eigen gebruik. In die periode van 4 dagen was dan ook sprake van uitsluiting van eigen gebruik door verhuur. Het eigen gebruik was daarmee 103 dagen van de 197 dagen uitgesloten. Voor eigen gebruik resteerden dus maximaal 94 dagen. De rechtbank acht het aannemelijk dat het gebruik in de periode van 7 november 2014 tot en met 17 november 2014 nodig was om de woning voor verhuur gereed te maken en te houden. Ten aanzien van het verblijf in de periode van 26 september 2014 tot en met 3 oktober 2014, stelt de rechtbank vast dat eiser de woning tijdens dat verblijf in enige mate voor zichzelf en zijn gezin ter beschikking heeft gehouden voor eigen gebruik. De rechtbank acht het aannemelijk dat dat verblijf niet enkel heeft gediend om de woning voor de verhuur gereed te maken en te houden. Immers, eiser en zijn echtgenote hebben tijdens dat verblijf niet alleen een onderhoudsinventarisatie gehouden maar ook samen genoten van het strand en de natuur. In het licht van dat laatstgenoemde verblijf moet worden aangenomen dat eiser de woning voor zich of zijn gezin beschikbaar heeft gehouden voor het gedeelte van 2014 dat eigen gebruik niet in verband met verhuur of aan derden toegekende rechten tot verhuur was uitgesloten. Uit het voorgaande volgt dat eiser niet enkel gebruik van de woning heeft gemaakt om deze voor verhuur gereed te maken en te houden. Daarmee is geen sprake van de situatie zoals bedoeld bij a) in rechtsoverweging 3.3 van het arrest van de Hoge Raad van 22 december 2006 (ECLI:NL:HR:2006:AZ4972). Nu de som van het aantal dagen van eigen gebruik en van het aantal dagen waarop de woning niet werd verhuurd 94 dagen bedraagt, is eveneens geen sprake van de situatie als bedoeld bij b) in rechtsoverweging 3.3. van dat arrest. Gelet op het voorgaande, is de rechtbank van oordeel dat verweerder zich terecht op het standpunt heeft gesteld dat het belastbare feit als bedoeld in artikel 2, eerste lid, van de Verordening zich heeft voorgedaan nu eiser de woning voor meer dan 90 dagen van het belastingjaar 2014 voor zichzelf of zijn gezin beschikbaar heeft gehouden. Verweerder heeft de bestreden voorlopige aanslag derhalve terecht aan eiser opgelegd. Het beroep is ongegrond.

Rechters

• M. van den Bosch

Advocaten

In deze uitspraak zijn geen advocaten of gemachtigden met naam genoemd.

Partijen

• [eiser]

  eiser · onbekend

• de gemeente Ameland

  verweerder · overheid

Overheidspartijen

• de gemeente Ameland

  verweerder

Gemachtigden en juristen in deze zaak

In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.