ECLI:NL:RBNHO:2019:10308
Rechtbank Noord-Holland · 20-12-2019 · zaaknummer AWB - 19 _ 1505
Inhoudsindicatie
Niet in geschil is dat eiser rechthebbende is van de door verweerder weggesleepte voertuigen. Naar het oordeel van de rechtbank heeft verweerder voldoende gemotiveerd dat de auto’s van eiser niet voldeden aan het bepaalde van artikel 5.5, eerste lid, van de APV en dat de staat van de auto’s zodanig slecht was dat onmiddellijk ingrijpen met het oog op de veiligheid van de weg noodzakelijk was. Verweerder heeft daartoe van belang kunnen achten dat Zaandam al geruime tijd geteisterd wordt door opzettelijke gestichte autobranden en dat in openbaar gebied geparkeerde auto’s met kapotgeslagen ramen en lekke banden een uitlokkende werking op brandstichtende vandalen kunnen hebben. Verweerder was daarom op grond van artikel 125 van de Gemeentewet en artikel 5:31 van de Awb, in combinatie met artikel 170, eerste lid, aanhef en onder a, van de Wvw 1994, bevoegd om de voertuigen onmiddellijk weg te slepen en in bewaring te stellen. Gelet op het algemeen belang dat gediend is met handhaving, zal in geval van overtreding van een wettelijk voorschrift het bestuursorgaan dat bevoegd is om met bestuursdwang of een last onder dwangsom op te treden, in de regel ook van deze bevoegdheid gebruik moeten maken. Slechts onder bijzondere omstandigheden mag van het bestuursorgaan worden gevergd, dit niet te doen. Voorts kan handhavend optreden zodanig onevenredig zijn in verhouding tot de daarmee te dienen belangen dat van optreden in die concrete situatie behoort te worden afgezien. Van bijzondere omstandigheden op grond waarvan verweerder had moeten afzien van handhavend optreden is de rechtbank echter niet gebleken. Dat, zoals eiser stelt, de weggesleepte auto’s al langere tijd op die plek stonden, verweerder eiser had kunnen bellen en er nog veel meer brandgevaarlijke situaties waren op het betreffende bedrijventerrein, is daartoe onvoldoende. In artikel 170 van de Wvw 1994 is namelijk een bijzondere regeling voor het wegslepen van voertuigen opgenomen, waarbij een aantal artikelen van de Awb over de last onder bestuursdwang niet van toepassing is verklaard, waaronder artikel 5:24 van de Awb. Uit vaste rechtspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (bijvoorbeeld de uitspraak van 26 september 2018, ECLI:NL:RVS:2018:3098) volgt dat er voor verweerder, gelet op artikel 170, tweede lid, van de Wvw 1994, geen verplichting bestaat eigenaren van voertuigen te waarschuwen en dat er geen termijn behoeft te worden gesteld waarbinnen de weggebruiker het wegslepen kan voorkomen door zelf maatregelen te treffen.
Rechters
Advocaten
In deze uitspraak zijn geen advocaten of gemachtigden met naam genoemd.
In deze zaak is een overheidspartij. De openbare publicatie koppelt een advocaat niet aan een proceszijde. Daarom staat bij de advocaat geen label "overheid" of "beide partijen": die koppeling staat niet in de bron.
Partijen
[eiser]
eiser · onbekend
het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Zaanstad
verweerder · overheid
Overheidspartijen
het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Zaanstad
verweerder
Gemachtigden en juristen in deze zaak
In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.
Bron: openbaar gepubliceerde uitspraak van de Rechtspraak. Wij tonen alleen de metadata en de inhoudsindicatie zoals gepubliceerd; de volledige uitspraak lees je bij de bron. Klopt er iets niet of wilt u dit niet zo? Meld het via de contactpagina.