ECLI:NL:RBNHO:2018:2250

Rechtbank Noord-Holland · 21-03-2018 · zaaknummer C/15/259547 / FA RK 17-3075

Inhoudsindicatie

- Wijziging zorgregeling: De moeder heeft de rechtbank er niet van kunnen overtuigen dat wijziging van een goed lopende zorgregeling, die neerkomt op co-ouderschap, in een zogenaamde weekendregeling, zoals de moeder heeft verzocht, een oplossing is voor de door haar beschreven problemen van [minderjarige]. De kern van de bezwaren van de moeder betreft feitelijk de keuze van de vader om zijn leven anders vorm te geven en een ander pad te kiezen, nadat zijn eigen onderneming voor hem in een financieel debacle was geëindigd. - Vaststelling cq wijziging van kinderbijdrage: De rechtbank concludeert dat gesteld noch gebleken is dat er sprake is geweest van een bewuste keuze van partijen om wat de schulden van de vader betreft, van voornoemde richtlijn af te wijken. Dat, zoals de vader heeft aangevoerd, hij destijds al onvoldoende draagkracht had om maandelijks een bijdrage van € 333 te betalen, acht de rechtbank dan ook niet onaannemelijk, gelet op de omvang van de schulden. De rechtbank acht het begrijpelijk dat de moeder kanttekeningen plaatst bij de keuze van vader om zijn leven op een andere manier vorm te geven. Daar staat tegenover dat de vader aan zijn onderhoudsverplichting jegens k is blijven voldoen. Onweersproken is daarbij dat de vader al geruime tijd feitelijk geen draagkracht meer heeft om de vastgestelde bijdrage volledig te blijven betalen en zijn huidige NBI minder dan € 1.350 is, zodat moet worden uitgegaan van een minimum draagkracht van € 25. Het betoog van de moeder houdt overigens geen rekening met het feit dat de zorgregeling is uitgebreid tot co-ouderschap.

Rechters

In deze uitspraak zijn geen namen van rechters gepubliceerd.

Advocaten

• C.L. Verhoeven
• L.W. Castelijns

Gemachtigden en juristen in deze zaak

In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.