ECLI:NL:RBNHO:2015:1822

Rechtbank Noord-Holland · 05-03-2015 · zaaknummer C-15-221542 - KG ZA 15-85

Inhoudsindicatie

Trefwoorden: internationale kinderontvoering, bevoegdheid voorzieningenrechter rechtbank Noord-Holland, onttrekking aan ouderlijk gezag, artikel 1:253s Burgerlijk Wetboek Vader heeft de Nederlandse Nationaliteit, de moeder de Franse en de kinderen, van respectievelijk 14 en 16 jaar, hebben de Franse en Nederlandse Nationaliteit. Vader, moeder en kinderen hebben van 2007 tot 2009 in Frankrijk gewoond. De relatie tussen vader en moeder is in oktober 2009 verbroken, waarna de moeder met de kinderen is teruggekeerd naar Nederland. Daar is zij opgevangen door de ouders van de vader, waar met de kinderen heeft gewoond totdat zij de beschikking kreeg over eigen woonruimte. Moeder heeft n juli 2011 zelfmoord gepleegd. De vader is daarna terugverhuisd naar Nederland en woonde aanvankelijk in het huis van zijn ex-echtgenote. Uiteindelijk heeft de vader een huis gekocht en is het gezin herenigd in Nederland. In verband met de nieuwe relatie van de vader met een vrouw met de Franse nationaliteit en woonachtig in Frankrijk, reisde de vader in de periode 2011 – 2014 veelvuldig op en neer en kwam de nieuwe vriendin van de man regelmatig naar Nederland. In 2014 heeft de man het besluit genomen om weer met de kinderen naar Frankrijk te verhuizen. In juli 2014 zijn zij, tegen de zin van de kinderen, verhuisd. In de herfstvakantie zijn de kinderen voor twee weken naar Nederland gekomen om familie en vrienden te bezoeken. Zij logeerden bij de ouders van de vader. In de tweede week gaf één van de kinderen aan dat hij niet terug wilde naar Frankrijk, waarop ook het andere kind aangaf in Nederland te willen blijven. Op de geplande datum van terugkeer weigerden de kinderen op het vliegtuig naar Frankrijk te stappen. De oma van de kinderen heeft de kinderen gevraagd dit zelf aan hun vader mede te delen en uit te leggen. Daarnaast heeft zij melding gemaakt van de situatie bij de politie en informatie ingewonnen bij de Raad voor de Kinderbescherming. Vader vordert een bevel aan oma wenst om alles te doen om te bevorderen dat de kinderen terugkeren naar de vader in Frankrijk. Oma vordert in reconventie een verbod aan vader om Nederland met de kinderen te verlaten op straffe van een dwangsom. Beide vorderingen worden afgewezen. De voorzieningenrechter oordeelt dat geen sprake is van internationale kinderontvoering en dat hij derhalve bevoegd is om in deze kwestie te oordelen. Daarnaast heeft de vader geen belang bij zijn vordering omdat er geen sprake is van onttrekking van de kinderen aan het gezag van de vader. Oma verhindert de vader niet om zijn gezag uit te oefenen. De vordering van oma is niet ontvankelijk, althans wordt afgewezen omdat niet wordt voldaan aan de vereisten van artikel 1:253s Burgerlijk Wetboek. Daarbij komt dat zij geen belang heeft bij haar vordering nu vader heeft laten zien dat hij, bij zijn beslissing of hij de kinderen mee naar Frankrijk zal nemen, afwegingen maakt die binnen de grenzen van het verantwoorde blijven. De voorzieningenrechter geeft de vader ten overvloede in overweging om anders naar de situatie te kijken dan tot op heden gedaan

Rechters

• A.H. Schotman

Advocaten

• L.M. Mons
• M.Y.M. Renken

Gemachtigden en juristen in deze zaak

In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.