ECLI:NL:RBMNE:2014:3123

Rechtbank Midden-Nederland · 21-07-2014 · zaaknummer UTR 12-3347 en UTR 12-3412

Inhoudsindicatie

De rechtbank heeft in de beide tussenuitspraken (UTR 12/3347-T en UTR 12/3412-T) geconcludeerd dat het bestreden besluit om de 2e Achterstraat te Utrecht aan het openbaar verkeer te onttrekken niet berust op een deugdelijke motivering en een evenwichtige belangenafweging. De rechtbank heeft geoordeeld dat voor verweerders standpunt dat de 2e Achterstraat geen openbare functie meer heeft onvoldoende feitelijke grondslag bestaat, omdat de belangen van de bewoners van de 2e Achterstraat nummer 2 niet zijn meegewogen. De rechtbank heeft vastgesteld dat de meningen onder de bewoners en omwonenden over een onttrekking van de 2e Achterstraat verdeeld zijn en geoordeeld dat geen evenwichtige afweging heeft plaatsgevonden van alle betrokken particuliere belangen van de bewoners en omwonenden. De rechtbank heeft verder geoordeeld dat verweerder heeft nagelaten om nader feitenonderzoek te doen naar de bestaande overlast in en rondom de 2e Achterstraat alvorens te beslissen tot onttrekking. Ten slotte heeft de rechtbank geoordeeld dat verweerder bij zijn beslissing om te onttrekken niet kenbaar heeft meegewogen dat de gemeente Utrecht al jarenlang het beleid voert om geen openbare ruimte af te sluiten. De rechtbank heeft verweerder opgedragen om in het licht van artikel 9 van de Wegenwet een nieuwe belangenafweging te maken tussen de belangen van eisers sub 1 en eiser sub 2 bij instandhouding van de bestaande rechtstoestand en de belangen van Van Zijl en andere omwonenden bij de onttrekking van de 2e Achterstraat aan het openbaar verkeer. Verweerder heeft in zijn reactie op de tussenuitspraken de resultaten toegezonden van een enquête die zij in augustus/september 2013 heeft gehouden onder de bewoners en omwonenden van de 2e Achterstraat te Utrecht. Uit de reacties op de enquête is verweerder gebleken dat het beeld dat sommige bewoners hebben geschetst onjuist, onvolledig en niet representatief is voor de buurt als geheel. Verweerder heeft met de enquête dan ook niet de benodigde eenduidigheid en duidelijkheid verkregen over de behoefte en de noodzaak om de 2e Achterstraat aan het openbaar verkeer te onttrekken. Verweerder is van oordeel dat het standpunt in het bestreden besluit dat het belang van de omwonenden bij de onttrekking aan het openbaar verkeer zwaarder moet wegen niet langer stand kan houden. Daarnaast heeft verweerder op het verzoek aan de gemeente Utrecht om actuele cijfers te verstrekken over de overlast, de effectiviteit van de genomen maatregelen ter beperking daarvan en het gevoerde beleid over het afsluiten van openbare ruimte in de binnenstad, geen reactie ontvangen. Volgens verweerder heeft het gebrek aan openheid en communicatie aan de zijde van de gemeente geleid tot een onjuiste besluitvorming en is de gemeente daarvoor medeverantwoordelijk. De rechtbank stelt vast dat verweerder in zijn reactie op de tussenuitspraken zijn standpunt in het bestreden besluit om de 2e Achterstraat te Utrecht te onttrekken aan het openbaar verkeer niet langer handhaaft. De rechtbank oordeelt daarom dat het beroep gegrond is. In dit oordeel ligt besloten dat verweerder de in de tussenuitspraak geconstateerde gebreken onvoldoende heeft hersteld. Gelet op die gebreken vernietigt de rechtbank het bestreden besluit wegens strijd met het beginsel van een zorgvuldige voorbereiding en een deugdelijke motivering, zoals bepaald in de artikelen 3:2 en 7:12, eerste lid, van de Awb. In wat Van Zijl in zijn zienswijze heeft aangevoerd ziet de rechtbank geen aanleiding bestaat om de rechtsgevolgen van het vernietigde bestreden besluit in stand te laten. De rechtbank heeft in de tussenuitspraken vastgesteld dat onder de bewoners en omwonenden verdeeldheid bestaat over de wens en de noodzaak om de 2e Achterstraat te onttrekken aan het openbaar verkeer. De rechtbank is van oordeel dat die verdeeldheid onder de bewoners wordt bevestigd door de resultaten van de enquête die verweerder in reactie op de tussenuitspraken aan de rechtbank heeft toegezonden. Gelet op de reacties van de bewoners op de enquête en de daaruit gebleken stemverhouding, heeft verweerder terecht geconcludeerd dat er onder de bewoners verdeeldheid bestaat over de wens om de 2e Achterstraat te onttrekken aan het openbaar verkeer. Nu verweerder niet de door hem gewenste informatie van de gemeente Utrecht heeft verkregen over de bestaande overlast, de genomen maatregelen ter bestrijding daarvan en het gevoerde beleid voor het afsluiten van openbare ruimte in de binnenstad, heeft verweerder terecht geconcludeerd dat hij geen weloverwogen besluit kan nemen om de 2e Achterstraat te onttrekken aan het openbaar verkeer. Het motiveringsgebrek kan hierdoor immers niet of onvoldoende worden hersteld. Van het bestreden besluit kan daarom evenmin gezegd worden dat het berust op een evenwichtige afweging van alle betrokken particuliere belangen van de bewoners en omwonenden. De rechtbank ziet voorts aanleiding om zelf in de zaak te voorzien en het bij verweerder ingestelde administratief beroep ongegrond te verklaren.

Rechters

• G.C. van Gelein Vitringa-Boudewijnse
• M.C. Verra

Advocaten

In deze uitspraak zijn geen advocaten of gemachtigden met naam genoemd.

Partijen

• het college van Gedeputeerde Staten van Utrecht

  verweerder · overheid

Overheidspartijen

• het college van Gedeputeerde Staten van Utrecht

  verweerder

Gemachtigden en juristen in deze zaak

In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.