ECLI:NL:RBLIM:2025:502
Rechtbank Limburg · 23-01-2025 · zaaknummer ROE 21/2746, ROE 21/2747, ROE 21/2748, ROE 21/2749 en ROE 21/2750
Inhoudsindicatie
Beroepen eisers tegen invorderingsbeschikkingen. Verjaring deel invorderingsbevoegdheid leidt tot het oordeel dat verweerder niet bevoegd was de betreffende invorderingsbeschikkingen te nemen. De beroepen die op die invorderingsbeschikkingen zien zijn dus om die reden reeds gegrond. Ook gegronde beroepen tegen de overige invorderingsbeschikkingen. Onvoldoende gestaafd dat gedeputeerde staten bevoegd waren handhavend op te treden. Ondanks onherroepelijkheid lasten onder dwangsom, heeft de rechtbank op dit onderdeel indringender getoetst dan de terughoudendheid van de evidentietoets. Aangezien verweerder niet aan de op hem rustende bewijslast heeft voldaan en de rechtbank ook niet zelf achteraf kan (laten) vaststellen wat de feitelijke situatie destijds was, kan niet worden uitgegaan van de bevoegdheid van verweerder tot het nemen van de dwangsombesluiten en dus de invorderingsbeschikkingen.
Rechters
Advocaten
In deze uitspraak zijn geen advocaten of gemachtigden met naam genoemd.
In deze zaak is een overheidspartij. De openbare publicatie koppelt een advocaat niet aan een proceszijde. Daarom staat bij de advocaat geen label "overheid" of "beide partijen": die koppeling staat niet in de bron.
Partijen
het college van gedeputeerde staten van de provincie Limburg
verweerder · overheid
Overheidspartijen
het college van gedeputeerde staten van de provincie Limburg
verweerder
Gemachtigden en juristen in deze zaak
In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.
Bron: openbaar gepubliceerde uitspraak van de Rechtspraak. Wij tonen alleen de metadata en de inhoudsindicatie zoals gepubliceerd; de volledige uitspraak lees je bij de bron. Klopt er iets niet of wilt u dit niet zo? Meld het via de contactpagina.