ECLI:NL:RBLIM:2025:3615
Rechtbank Limburg · 18-04-2025 · zaaknummer ROE 23/1222 en ROE 23/1223
Inhoudsindicatie
Beroepen van vader en zoon tegen dwangsombesluiten en invorderingsbeschikking. Dwangsombesluit is ten aanzien van zoon ten onrechte opgelegd. Verweerder was niet bevoegd om handhavend op te treden omdat geen sprake was van strijd met het bestemmingsplan. Het beroep is reeds daarom gegrond. De rechtbank voorziet zelf in de zaak door het bestreden besluit te vernietigen en het dwangsombesluit te herroepen. Verweerder heeft ten aanzien van vader wel terecht het dwangsombesluit opgelegd en de invorderingsbeschikking genomen. Er is namelijk sprake van een overtreding vanwege het ontbreken van een vereiste OBM en verder is sprake van strijdigheden met het Activiteitenbesluit en de Activiteitenregeling ten tijde van de opgelegde lasten. Ook na afloop van de begunstigingstermijn zijn de overtredingen niet beëindigd. Het dwangsombedrag is niet te hoog. Verweerder hoefde geen nieuwe begunstigingstermijn te stellen. Bevoegdheid tot invordering is niet verjaard. Het beroep van vader is ongegrond.
Advocaten
In deze uitspraak zijn geen advocaten of gemachtigden met naam genoemd.
Partijen
[eiser]
eiser · onbekend
Gemachtigden en juristen in deze zaak
In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.
Bron: openbaar gepubliceerde uitspraak van de Rechtspraak. Wij tonen alleen de metadata en de inhoudsindicatie zoals gepubliceerd; de volledige uitspraak lees je bij de bron. Klopt er iets niet of wilt u dit niet zo? Meld het via de contactpagina.
