ECLI:NL:RBLIM:2022:1292

Rechtbank Limburg · 21-02-2022 · zaaknummer ROE 20/2674

Inhoudsindicatie

Artikel 47, eerste lid, van de WW en artikel 3:5, vierde lid, onder a, van het AIB. Hoofdregel is dat inkomsten wegens ouderdomspensioen, onder andere prepensioen en vroegpensioen, geheel op de WW-uitkering in mindering worden gebracht. Een ouderdomspensioen wordt, evenals een WW-uitkering, beschouwd als een inkomensvervangende uitkering vanwege werkloosheid. Achtergrond van deze verrekening is om te voorkomen dat er een cumulatie van werkloosheidsuitkeringen ontstaat. De rechtbank volgt de uitleg van eiser, dat hij voor de verzilvering van zijn polis bij de pensioenverzekeraar uitdrukkelijk heeft gekozen voor een eenmalige uitkering. Van belang vindt de rechtbank ook dat eiser deze keus niet heeft gemaakt met het zicht op werkloosheid en met het doel tot inzet als vroegpensioen, maar ter opvulling van het pensioengat ná het bereiken van de AOW-gerechtigde leeftijd. Als gevolg van die, door de pensioenverzekeraar bevestigde, keus van eiser is er in deze situatie niet sprake van een periodieke inkomensvervangende uitkering wegens werkloosheid; aanspraak op ww-uitkering bestaat immers op grond van artikel 19, eerste lid, aanhef en onder i van de WW, niet langer bij het bereiken van de AOW-gerechtigde leeftijd. Dat de pensioenverzekeraar de betaling daarvan vervolgens in vier termijnen heeft opgeknipt (waarvan drie vielen in de WW-periode) maakt dit voor de rechtbank niet anders, nu dit buiten eiser om en in weerwil van zijn keus is gebeurd. Gezien deze duidelijke bedoeling van de polis doet zich een situatie van cumulatie als hiervoor bedoeld naar het oordeel van de rechtbank niet voor. Beroep gegrond. Herroepen primaire besluit.

Rechters

• P.J. Voncken

Advocaten

In deze uitspraak zijn geen advocaten of gemachtigden met naam genoemd.

Partijen

• [eiser]

  eiser · onbekend

Gemachtigden en juristen in deze zaak

In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.