ECLI:NL:RBLIM:2019:3330

Rechtbank Limburg · 08-04-2019 · zaaknummer 19-129 en 19-161

Inhoudsindicatie

Verweerder heeft een omgevingsvergunning verleend voor het slopen van een bestaande woning en het geheel vervangen door een nieuwe woning. Omdat de nieuwbouw groter is dan de bestaande bouw is het bouwplan in strijd met het bestemmingsplan, waarin is bepaald dat nieuwbouw, met uitzondering van vervangende nieuwbouw, niet is toegestaan. Verweerder heeft daarom een splitsing aangebracht tussen de nieuwbouw ter grootte van de bestaande bouw en de uitbreiding van het hoofdgebouw. De nieuwbouw ter grootte van de bestaande bouw wordt door verweerder aangemerkt als ‘vervangende nieuwbouw’ en is daarmee in overeenstemming met het bestemmingsplan. Voor wat betreft de met het bestemmingsplan strijdige uitbreiding kan volgens verweerder binnenplans worden afgeweken. Omdat de betekenis van het begrip ‘vervangende nieuwbouw’ niet in het bestemmingsplan is omschreven, zoekt de voorzieningenrechter voor de uitleg van dit begrip aansluiting bij de betekenis die daaraan in het normale spraakgebruik wordt gegeven. In Van Dales Groot woordenboek wordt ‘vervangende’ gedefinieerd als ‘de plaats innemen van’. Naar het oordeel van de voorzieningenrechter kan ‘vervangende nieuwbouw’ op grond van deze definitie niet van een grotere omvang dan de bestaande bebouwing zijn. Hieruit volgt dat de gehele nieuwbouw, die in omvang substantieel groter is dan de bestaande bebouwing, niet rechtstreeks op grond van het bestemmingsplan kan worden gerealiseerd. In de mogelijkheid om hiervan binnenplans af te wijken, heeft de planwetgever niet voorzien.

Rechters

• R.M.M. Kleijkers

Advocaten

• J.L. Stoop
• M.H.J.M. Rompelberg

Partijen

• het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Maastricht

  verweerder · overheid

Overheidspartijen

• het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Maastricht

  verweerder

Gemachtigden en juristen in deze zaak

In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.