ECLI:NL:RBLIM:2014:7733
Rechtbank Limburg · 03-09-2014 · zaaknummer 2502483 CV EXPL 13-4461
Inhoudsindicatie
Huurrecht, artikel 7:264 lid 2 BW, vordering uit onverschuldigde betaling, artikel 7:417 lid 1 en 4 BW, Bemiddelingscourtage bij de verhuur van woonruimte, courtagebeding in bemiddelingsovereenkomst, zelfstandige woonruimte (appartement). Artikel 7:418 en 7:427 BW onzelfstandige woonruimte (studentenkamer), geen onredelijk voordeel. Het gaat in deze zaak om een huurder die courtage terug vordert van aanvankelijk een studentenkamer en vervolgens een appartement. Respectievelijke woonruimten die hij opeenvolgend in een studentenhuis heeft betrokken. M is krachtens de bemiddelingsovereenkomst als lasthebber van huurder opgetreden. Uit het feit dat M bij het aangaan van de huurovereenkomst voor een studentenkamer de verhuurder heeft vertegenwoordigd en ook overigens in diens opdracht werkzaamheden heeft verricht (volgt dat M ook voor de verhuurder als lasthebber is opgetreden. Artikel 7:417 lid 1 BW laat dit toe mits de inhoud van de rechtshandeling zo nauwkeurig vast staat dat strijd tussen de belangen van beide lastgevers is uitgesloten. De bemiddelingsovereenkomst en de algemene voorwaarden daarbij bieden deze nauwkeurigheid. Dit zogenoemde “dienen van twee heren” heeft wel tot gevolg dat de lasthebber (M) jegens de lastgever die consument-huurder is van een onroerende zaak geen recht op loon heeft. Daarbij is irrelevant of de lasthebber jegens de andere lastgever (de verhuurder) aanspraak op loon heeft. Van deze regel kan ten nadele van de huurder worden afgeweken als de huurovereenkomst betrekking heeft op een tot woonruimte bestemd gedeelte van zelfstandige woning (een kamer). De onderhavige woonruimte is naar de stellingen van beide partijen een kamer. Het was M derhalve toegestaan af te wijken van de regel dat zij jegens huurder geen aanspraak op loon (courtage) heeft, en zulks heeft zij in de bemiddelingsovereenkomst rechtsgeldig gedaan. Huurder heeft het loon voor deze bemiddeling ook voldaan, en dat was dus niet onverschuldigd. Aanspraak op terugbetaling heeft hij evenmin op de grondslag dat de bemiddelingsovereenkomst - bedoeld zal zijn: het courtagebeding daarin - nietig zou zijn omdat daarmee een niet redelijk voordeel zou zijn overeengekomen. Uit de stellingen van M voor zover door huurder niet betwist en diens ondertekening van het inschrijfformulier en de algemene voorwaarden bij de bemiddelingsovereenkomst, volgt dat M (in de woorden van HR 6 april 2012, WR 2012, 69) tegenover het bedongen voordeel meer dan een verwaarloosbare tegenprestatie heeft verricht. Zij heeft immers huurder aan een huurcontract geholpen, ook al was hij de studentenkamer eerder langs andere weg op het spoor gekomen. De vordering tot terugbetaling van de courtage voor de kamer wordt afgewezen. Van de regel dat een makelaar die zowel voor de verhuurder als voor de huurder als lastgever optreedt, jegens de huurder geen aanspraak op courtage heeft, kan (slechts) worden afgeweken bij de verhuur van een kamer. De andere woonruimte is, naar de stellingen van beide partijen, een appartement, derhalve zelfstandige woonruimte. Afwijking van deze regel - als al moet worden aangenomen dat de bemiddelingsovereenkomst die heeft geleid tot de verhuur van de studentenkamer aan huurder in volle omvang ook gold bij de verhuur van het appartement aan hem - is dan krachtens artikel 7:417 lid 4 BW niet toegestaan. Derhalve heeft huurder recht op terugbetaling van de door hem onverschuldigd betaalde courtage voor het appartement.
Rechters
Partijen
[eiser]
eiser · onbekend
Gemachtigden en juristen in deze zaak
In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.
Bron: openbaar gepubliceerde uitspraak van de Rechtspraak. Wij tonen alleen de metadata en de inhoudsindicatie zoals gepubliceerd; de volledige uitspraak lees je bij de bron. Klopt er iets niet of wilt u dit niet zo? Meld het via de contactpagina.