ECLI:NL:RBLIM:2014:10495
Rechtbank Limburg · 03-12-2014 · zaaknummer 03/700212-10
Inhoudsindicatie
De rechtbank overweegt dat ingevolge vormverzuimen niet kan worden volstaan met een strafvermindering, maar dat bewijsuitsluiting de meest passende sanctie is. De bewijsuitsluiting betreft in deze zaak zowel de bij het onderzoek aan het lichaam aangetroffen verdovende middelen als die vervolgens bij de doorzoeking van de woning (inclusief de dakgoot) van verdachte aangetroffen verdovende middelen en het eveneens in de woning aangetroffen wapen. De doorzoeking was immers het rechtstreekse gevolg van meerdere vormverzuimen, of anders gezegd, zonder deze vormverzuimen was het niet tot deze doorzoeking van de woning van verdachte gekomen. Derhalve is de rechtbank met de raadsman van oordeel - nu er evenmin andere bewijsmiddelen zijn - dat niet wettig en overtuigend bewezen kan worden wat de verdachte onder de feiten 1 tot en met 4 ten laste is gelegd, zodat verdachte daarvan dient te worden vrijgesproken.
Advocaten
- A.A.Th
- X. Vonken
Partijen
[verdachte]
verdachte · onbekend
Gemachtigden en juristen in deze zaak
In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.
Bron: openbaar gepubliceerde uitspraak van de Rechtspraak. Wij tonen alleen de metadata en de inhoudsindicatie zoals gepubliceerd; de volledige uitspraak lees je bij de bron. Klopt er iets niet of wilt u dit niet zo? Meld het via de contactpagina.