ECLI:NL:RBHAA:2012:BW6164
Rechtbank Haarlem · 21-05-2012 · zaaknummer 15/800566-11
Inhoudsindicatie
promiss vonnis, moord, opzet, voorbedachte raad, sterk verminderde toerekeningsvatbaarheid, PBC, TBS met dwangverpleging niet gezegd kan worden dat het bij verdachte ten gevolge van een ernstige psychische stoornis aan elk inzicht in de draagwijdte van zijn handelen en de mogelijke gevolgen daarvan heeft ontbroken. Gelet op het voorgaande is de rechtbank van oordeel dat de wil van verdachte juist gericht was op de dood van de slachtoffer, teneinde in zijn leven niet meer met hem geconfronteerd te worden, zodat de rechtbank opzet van verdachte op het doden van het slachtoffer bewezen acht. Op basis van de feitelijke handelingen die verdachte heeft ondernomen, komt de rechtbank tot het oordeel dat verdachte tijd en gelegenheid heeft gehad zich rekenschap te geven van de betekenis en gevolgen van zijn daad. De rechtbank acht derhalve de voorbedachte raad bewezen. De rechtbank overweegt dat de beschouwing en analyse van zowel de psychiater als de psycholoog van het Pieter Baan Centrum, waar verdachte van 20 oktober 2011 tot 8 december 2011 was opgenomen en geobserveerd, zeer uitgebreid is en dat dezen uitvoerig hebben gemotiveerd hoe zij tot de conclusie van sterk verminderde toerekenbaarheid zijn gekomen. Ook is uitvoerig gemotiveerd waarom zij niet tot volledige ontoerekeningsvatbaarheid zijn gekomen. De Pro Justitia rapportage van [psycholoog II] is slechts gebaseerd op een eenmalig gesprek met verdachte en op de bestudering van de processtukken. Zijn conclusie dat ‘alles overziende’ de conclusie ‘ontoerekeningsvatbaar’ recht doet aan de toestand van betrokkene ten tijde van het delict is naar het oordeel van de rechtbank onvoldoende gemotiveerd om aan de conclusies van de beide deskundigen van het Pieter Baan Centrum voorbij te gaan. Gelet hierop neemt de rechtbank de conclusies uit laatstgenoemd rapport over, te weten dat verdachte als sterk verminderd toerekeningsvatbaar beschouwd moet worden. De rechtbank zal daarmee rekening houden bij het bepalen van de op te leggen straf. Er is (ook overigens) geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluit. Als omstandigheid die strafverminderend werkt, heeft de rechtbank in aanmerking genomen dat de genoemde gedragsdeskundigen, die over verdachte hebben gerapporteerd, hebben geconcludeerd dat verdachte de tenlastegelegde feiten heeft begaan door en onder invloed van een zware stoornis en dat hij ten tijde van het plegen van het delict sterk verminderd toerekeningsvatbaar was. Nu er slechts een geringe mate resteert waarin de daden wél aan verdachte kunnen worden toegerekend en de rechtbank de maatregel van terbeschikkingstelling met verpleging van overheidswege zal opleggen, zal de rechtbank - daarbij betrekkende het vrijheidsbenemende karakter van die maatregel - een onvoorwaardelijke gevangenisstraf opleggen die lager is dan door de officier van justitie is geëist. Al het voorgaande in overweging nemende, acht de rechtbank oplegging van een gevangenisstraf voor de duur van drie jaren passend en geboden en is de rechtbank voorts van oordeel dat de verdachte, bij wie tijdens het begaan van het feit een ziekelijke stoornis van de geestvermogens bestond, ter beschikking dient te worden gesteld met bevel tot verpleging van overheidswege, hetgeen mogelijk is nu het door hem gepleegde feit een misdrijf is, waarop naar de wettelijke omschrijving een gevangenisstraf van vier jaren of meer is gesteld en de veiligheid van anderen het opleggen van die maatregel met dat bevel eist.
Advocaten
- C.G.A. van Meel
Partijen
[verdachte]
verdachte · onbekend
Gemachtigden en juristen in deze zaak
In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.
Bron: openbaar gepubliceerde uitspraak van de Rechtspraak. Wij tonen alleen de metadata en de inhoudsindicatie zoals gepubliceerd; de volledige uitspraak lees je bij de bron. Klopt er iets niet of wilt u dit niet zo? Meld het via de contactpagina.