ECLI:NL:RBHAA:2011:BP8614

Rechtbank Haarlem · 15-02-2011 · zaaknummer 15/700783-10

Inhoudsindicatie

Promis; poging zware mishandeling, terwijl het misdrijf wordt gepleegd tegen een ambtenaar gedurende de rechtmatige uitoefening van zijn bediening; mishandeling, terwijl het misdrijf wordt gepleegd tegen een ambtenaar gedurende de rechtmatige uitoefening van zijn bediening, meermalen gepleegd. Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan mishandeling van twee politieagenten en een poging tot zware mishandeling van een politieagent in de rechtmatige uitoefening van hun functie. Verdachte heeft daarbij niet alleen de slachtoffers pijn bezorgd, maar hen ook ten overstaan van omstanders in een volle bus, die de verbalisanten uitjoelden, publiekelijk in het wezen van hun functie aangetast, door hen niet te gehoorzamen en hen vervolgens te mishandelen. Dat [aangever 1] geen zwaarder letsel heeft opgelopen, is een gelukkige omstandigheid, die geenszins aan het handelen van verdachte te danken is. Verdachte is welbewust de confrontatie met de politie aangegaan, waar hij een andere keuze kon en had moeten maken. De rechtbank rekent het verdachte in het bijzonder aan dat de slachtoffers politiemensen zijn. In die hoedanigheid zijn zij weliswaar gewend om met geweld om te gaan, maar het kan niet zo zijn dat politieagenten tijdens hun werk aan de risico's van zulk excessief geweld als verdachte heeft toegepast, worden blootgesteld. Dat deze mate van geweld voor de politieagenten ook buitensporig en uitzonderlijk was, blijkt ook uit de verklaringen die zij hierover in hun processen-verbaal hebben opgenomen, waaruit blijkt hoezeer zij zijn geraakt door hetgeen is gebeurd. Bovendien heeft verdachte ter terechtzitting er op geen enkele wijze blijk van gegeven het laakbare van zijn handelen in te zien blijkens zijn opmerking dat het aan de schuld van de verbalisanten zelf te wijten zou zijn dat zij op een dergelijke wijze zijn toegetakeld. De raadsvrouw van verdachte heeft ter zitting betoogd dat bij het bepalen van de strafmaat rekening gehouden moet worden met (i) het feit dat de aanhouding van verdachte gepaard is gegaan met disproportioneel geweld tegen hem, (ii) het feit dat verdachte geen noemenswaardig strafblad heeft en (iii) de persoonlijke omstandigheden van verdachte, namelijk dat hij als minderjarige asielzoeker met zijn broer zonder ouders vanuit Sierra Leone naar Nederland is gekomen. Wat betreft het gebruik van geweld door de politie voorafgaand aan en tijdens de aanhouding van verdachte is de rechtbank van oordeel dat op geen enkele wijze aannemelijk is gemaakt dat de politie, gelet op de weigering van verdachte aan het bevel te voldoen de bus te verlaten alsmede de vele pogingen van de politie verdachte hiertoe verbaal aan te sporen, welke pogingen blijkens de door de rechtbank ter zitting bekeken camerabeelden van Connexxion naar schatting ten minste tien minuten heeft geduurd, disproportioneel geweld zou hebben toegepast. Integendeel: het komt de rechtbank voor dat de politie met buitengewoon veel geduld en professioneel in de explosieve situatie van de volle uitgaansbus getracht heeft tot een oplossing te komen en eerst toen verdachte ondanks diverse waarschuwingen bleef weigeren mee te werken, en na waarschuwing dat geweld zou worden toegepast, tot het toepassen van gematigd geweld in de vorm van pepperspray is overgegaan. De verbalisanten restte, gegeven de strategisch voordelige positie waarin verdachte zich bevond, en de situatie in de bus met een joelende menigte, geen andere keuze. Eerst toen verdachte vervolgens zelf gewelddadig werd, was de politie genoodzaakt met geweld verder in te grijpen, hetgeen uiteindelijk resulteerde in het inzetten van de politiehond. De rechtbank houdt bij het bepalen van de strafmaat wel enigszins rekening met het feit dat verdachte als gevolg van deze gebeurtenis zelf ook letsel heeft opgelopen, al is de rechtbank van oordeel dat verdachte dit geweld aan zichzelf te wijten heeft. In de omstandigheid dat verdachte naar Nederland is gekomen als asielzoeker ziet de rechtbank geen aanleiding een lagere straf op te leggen, temeer omdat verdachte inmiddels reeds ruim tien jaar in Nederland verblijft en niet nader onderbouwd is welke rol dit gegeven heeft gespeeld bij de mishandeling van de agenten. Voorts neemt de rechtbank in aanmerking dat, anders dan door de raadsvrouw is betoogd, verdachte eerder is veroordeeld wegens openlijk geweldpleging. De rechtbank is gelet op het bovenstaande van oordeel dat de straf die door de officier van justitie is gevorderd in overeenstemming is met de straf die ten aanzien van dit soort misdrijven in vergelijkbare gevallen pleegt te worden opgelegd en recht doet aan de bewezen verklaarde feiten. Noch in de omstandigheden van de onderhavige zaak, noch in de persoonlijke omstandigheden van verdachte vindt de rechtbank aanleiding om daarvan af te wijken. Gelet op de ernst van de feiten meent de rechtbank dat slechts met oplegging van een gevangenisstraf hierop kan worden gereageerd.

Rechters

• E.P.W. van de Ven
• F.G. Hijink
• J.A.M. Jansen

Advocaten

In deze uitspraak zijn geen advocaten of gemachtigden met naam genoemd.

Partijen

• [verdachte]

  verdachte · onbekend

Gemachtigden en juristen in deze zaak

In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.