ECLI:NL:RBGEL:2013:4261

Rechtbank Gelderland · 30-10-2013 · zaaknummer 243567

Inhoudsindicatie

Eiser is voordat hij zijn vordering instelde, toegelaten tot de wettelijke schuldsaneringsregeling. De gevorderde verklaring voor recht, voor zover deze ziet op reeds geleden materiële schade, wordt door art. 25 Fw bestreken, nu het evident is dat, indien de verklaring voor recht wordt toegewezen, hieruit slechts een vordering van de boedel en niet langer van eiser voortvloeit. Slechts de bewindvoerder mag de desbetreffende rechtsvordering instellen; eiser wordt hierin niet-ontvankelijk verklaard, nu gedaagde zich tegen het instellen van de vordering door de schuldenaar heeft verzet. De eerst ter comparitie toegelichte mogelijkheid van toekomstige schade, te ontstaan na de schuldsaneringstermijn, is door eiser op geen enkele wijze onderbouwd, zodat de rechtbank deze subsidiaire stelling passeert. Voor zover de gevorderde verklaring voor recht ziet op de immateriële schade, is eiser naar het oordeel van de rechtbank ontvankelijk. Deze vordering kan vanwege haar persoonlijke karakter in beginsel wel (art. 6:106 lid 2 BW) worden ingesteld door een schuldenaar op wie de wettelijke schuldsaneringsregeling van toepassing is (zie ook Rechtbank Rotterdam 6 februari 2008, LJN BC4272). Dit is slechts anders indien de rechthebbende zijn of haar aanspraak heeft geconcretiseerd in een vordering in rechte of overeenkomst (HR 22 november 2002, LJN AE8474). Daarvan is hier geen sprake. Gesteld noch gebleken is echter dat eiser, naast misgelopen schade-uitkeringen, ook immateriële schade heeft geleden of nog zal lijden. Om die reden dient de gevorderde verklaring voor recht, voor zover deze ziet op immateriële schade, te worden afgewezen.

Rechters

• B.J. Engberts

Advocaten

• A.T. Baarsma
• B.J. Engberts
• G. Hegge
• W.Th

Partijen

• [eiser]

  eiser · onbekend

Gemachtigden en juristen in deze zaak

In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.