ECLI:NL:RBDHA:2022:4287

Rechtbank Den Haag · 06-05-2022 · zaaknummer NL22.7215 en NL22.7229

Inhoudsindicatie

Eerste beroep bewaring en beroep tegen terugkeerbesluit en inreisverbod. Verweerder heeft op 23 mei 2019 een terugkeerbesluit genomen met een vertrektermijn van 28 dagen, waarin geen land van herkomst was vermeld. In zijn aanvullende terugkeerbesluit van 22 april 2022 heeft verweerder Georgië als land van herkomst vermeld en heeft verweerder geen vertrektermijn opgenomen. Op diezelfde dag heeft verweerder aan eiser een inreisverbod opgelegd en heeft hij eiser in bewaring gesteld op grond van artikel 59, eerste lid, aanhef onder a van de Vw 2000, waarbij hij eiser heeft tegengeworpen dat hij niet aan zijn vertrekplicht heeft voldaan. De rechtbank oordeelt dat de eerder geboden vertrek- en terugkeertermijn juridisch gezien geen deugdelijk geboden mogelijkheid tot vertrek en terugkeer was, omdat eiser niet geacht kon worden te weten naar welk land hij van verweerder moest terugkeren. Door eiser bij het aanvullende terugkeerbesluit geen vertrektermijn te gunnen en hem op diezelfde dag in bewaring te stellen, is eiser niet alleen juridisch, maar ook feitelijk elke mogelijkheid ontnomen om alsnog aan zijn (pas nu deugdelijk geformuleerde) vertrek- en terugkeerplicht te voldoen. Het niet voldoen aan de vertrekplicht kan eiser daarom niet worden tegengeworpen. De rechtbank is met eiser van oordeel dat verweerder niet zonder meer (zonder nadere motivering) heeft mogen afzien van het opnieuw bieden van een vertrektermijn. De rechtbank vernietigt de bestreden besluiten en verklaart de beroepen gegrond.

Rechters

• A. Snijders

Advocaten

In deze uitspraak zijn geen advocaten of gemachtigden met naam genoemd.

Partijen

• Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid

  verweerder · overheid

• [eiser]

  eiser · onbekend

Overheidspartijen

• Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid

  verweerder

Gemachtigden en juristen in deze zaak

In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.