ECLI:NL:RBDHA:2022:12124

Rechtbank Den Haag · 18-10-2022 · zaaknummer NL22.19042

Inhoudsindicatie

De vreemdeling uit Egypte vreest voor (indirect) refoulement bij een overdracht aan Oostenrijk. Aan de hand van inwilligingspercentages van zaken van Egyptische asielzoekers stelt hij zich op het standpunt dat het erop lijkt dat Oostenrijk, anders dan Nederland, Egypte als een veilig land van herkomst ziet. Volgens de vreemdeling is de kans op refoulement in Oostenrijk groter dan in Nederland. De rechtbank volgt de vreemdeling niet hierin. Hij heeft niet aangetoond dat overdracht aan Oostenrijk indirect resulteert in een schending van artikel 3 van het EVRM en artikel 4 van het Handvest. Er is geen informatie overgelegd waaruit volgt dat Oostenrijk onder vergelijkbare omstandigheden een ander beschermingsbeleid voor Egyptische asielzoekers voert dan Nederland. Van een evident en fundamenteel verschil in beschermingsgeld tussen Ostenrijk en Nederland is dus niet gebleken (vergelijk de uitspraken van de Afdeling bestuursrechtspraak van 6 juli 2022, ECLI:NL:VS:2022:1862 en ECLI:NL:RVS:2022:1864, en 3 augustus 2022, ECLI:NL:RVS:2022:2219). Enkel het verschil in inwilligingspercentages is onvoldoende om die conclusie te trekken, omdat dit verschil kan worden veroorzaakt door vele factoren. Uit de door de vreemdeling overgelegde informatie blijkt verder ook niet dat asielzoekers uit Egypte in Oostenrijk geen enkele kans maken op internationale bescherming. Dat de Oostenrijkse autoriteiten de asielaanvraag van de vreemdeling hebben afgewezen, betekent niet dat Oostenrijk zijn verdragsverplichtingen niet nakomt. De ervaring leert dat niet iedere vreemdeling die een asielaanvraag doet in aanmerking komt voor het verlenen van internationale bescherming, dat geldt ook voor Nederland. Of een asielaanvraag wordt ingewilligd hangt in overwegende mate af van de individuele merites van een zaak. De vreemdeling heeft niet op voorhand aangetoond dat zijn aanvraag in Nederland wel zou zijn ingewilligd. Zijn stelling dat zulks zou (kunnen) blijken als de staatssecretaris zijn asielverzoek inhoudelijk beoordeelt, wordt niet gevolgd. De vreemdeling hierin volgen zou immers betekenen dat één van de belangrijkste doelstellingen van de Dublinverordening, te weten het tegengaan van forumshoppen, wordt ondergraven. Hierbij komt dat de vreemdeling geen concrete aanknopingspunten naar voren heeft gebracht waaruit blijkt dat de Oostenrijkse rechter hem niet zal beschermen tegen een onmenselijke behandeling. Dat de Oostenrijke rechter het besluit van het bestuursorgaan heeft geaccordeerd, wil geenszins zeggen dat hij niet het door de vreemdeling gestelde risico op onmenselijke behandeling bij terugkeer naar Egypte zorgvuldig en volledig heeft beoordeeld. Eveneens is van belang dat niet is gebleken dat de vreemdeling een procedure heeft gevoerd tot aan de hoogste rechterlijke instantie in Oostenrijk (vergelijk de uitspraken van de Afdeling bestuursrechtspraak van 4 november 2020, ECLI:NL:RVS:2020:2592 en 6 juli 2022, ECLI:NL:RVS:2022:1862). Nu de vreemdeling niet aannemelijk heeft gemaakt dat Oostenrijk hem refouleert, is evenmin aannemelijk dat Nederland hem indirect refouleert door hem over te dragen aan Oostenrijk.

Rechters

In deze uitspraak zijn geen namen van rechters gepubliceerd.

Advocaten

In deze uitspraak zijn geen advocaten of gemachtigden met naam genoemd.

Partijen

• Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid

  verweerder · overheid

• [eiser]

  eiser · onbekend

Overheidspartijen

• Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid

  verweerder

Gemachtigden en juristen in deze zaak

In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.