ECLI:NL:RBDHA:2021:2040
Rechtbank Den Haag · 05-03-2021 · zaaknummer NL21.293
Inhoudsindicatie
Dublinverordening. Eiseres is in 2016 via Italië binnengereisd, heeft in Nederland in 2017 een aanvraag ingediend, in datzelfde jaar ook in Duitsland en vervolgens in 2018 wederom in Nederland. Telkens werd Italië als verantwoordelijke lidstaat aangewezen, maar zij is nooit overgedragen omdat zij telkens is ondergedoken. Standpunt van verweerder dat Duitsland verantwoordelijk is geworden volgt de rechtbank niet. Ongeacht of de chain rule ook van toepassing is onder de Dublinverordening III, is Nederland verantwoordelijk geworden voor de asielaanvraag van eiseres. Ook uitgaande van de chain rule had het immers op de weg van verweerder gelegen om eiseres binnen de volgens de Dublinverordening III geldende termijn van maximaal 18 maanden aan Italië over te dragen. Dat heeft verweerder niet gedaan. Een andere uitleg van de chain rule zou zich ook niet verhouden met het doel van de Dublinverordening. Dan zouden de Duitse autoriteiten immers de gevolgen moeten dragen van het stilzitten van de Nederlandse autoriteiten.
Rechters
Advocaten
In deze uitspraak zijn geen advocaten of gemachtigden met naam genoemd.
In deze zaak is een overheidspartij. De openbare publicatie koppelt een advocaat niet aan een proceszijde. Daarom staat bij de advocaat geen label "overheid" of "beide partijen": die koppeling staat niet in de bron.
Partijen
[eiseres]
eiseres · onbekend
de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid
verweerder · overheid
Overheidspartijen
de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid
verweerder
Gemachtigden en juristen in deze zaak
In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.
Bron: openbaar gepubliceerde uitspraak van de Rechtspraak. Wij tonen alleen de metadata en de inhoudsindicatie zoals gepubliceerd; de volledige uitspraak lees je bij de bron. Klopt er iets niet of wilt u dit niet zo? Meld het via de contactpagina.