ECLI:NL:RBDHA:2020:8762

Rechtbank Den Haag · 08-09-2020 · zaaknummer NL20.13345

Inhoudsindicatie

BNT. Verweerder heeft met het nemen van het besluit van 3 juni 2020 niet binnen acht weken na verzending van de uitspraak van 13 maart 2020, uiterlijk 8 mei 2020, op de aanvraag van eiser beslist. De rechtbank heeft verweerder niet in zijn standpunt gevolgd dat de artikelen 4:15, tweede lid, onderdeel c, van de Awb en naar analogie artikel 5:34, eerste lid, van de Awb de bevoegdheid aan verweerder toekennen om de beslistermijn waaraan de dwangsom was gekoppeld dan wel de dwangsom zelf op te schorten.. Die wetsartikelen vormen geen rechtsgrond om niet (tijdig) te voldoen aan de in rechte vaststaande uitspraak van 13 maart 2020. Verweerder heeft geen verzoek op grond van artikel 611d, eerste lid, van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering gedaan om vanwege een onmogelijkheid om aan de hoofdveroordeling te voldoen, de dwangsom op te heffen, de looptijd ervan op te schorten gedurende een bepaalde termijn of te verminderen. De rechtbank oordeelt dat er voor verweerder geen rechtsgrond bestaat om de opgelegde beslistermijn van acht weken op te schorten dan wel de dwangsom op te schorten. De rechtbank voorziet zelf in de zaak, herroept het gedeeltelijk vernietigde bestreden besluit en bepaalt dat verweerder een dwangsom is verschuldigd en dat eiser recht heeft op een dwangsom van € 2.600,00.

Rechters

• J. Boerlage-van den Bosch

Advocaten

In deze uitspraak zijn geen advocaten of gemachtigden met naam genoemd.

Partijen

• Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid

  verweerder · overheid

• [eiser]

  eiser · onbekend

Overheidspartijen

• Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid

  verweerder

Gemachtigden en juristen in deze zaak

In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.